پولادین

باشگاه فرهنگی ورزشی شیراز جوان

جستجو
تقویم
مهر 1397
شیدسچپج
1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30
نظرسنجی
به نظر شما چگونه باید از محیط زیست و منابع طبیعی حفاظت نمود؟
جدیدترین یادداشت‌ها
نویسندگان
پیوندها
آمار
تعداد بازدیدکنندگان : 35271
راهی به سوی سلامتی
این گیاه اغلب در مناطق مدیترانه‌، جنوب ایتالیا و آسیای شرقی به ویژه در ایران دیده می ‌شود. انواع متنوعی دارد که برخی از آنها جنبه ‌ی تزیینی‌ داشته و اگر حواسمان نباشد، می ‌تواند موجب مسمومیت و خارش گردد.
در یونان باستان از چوب سماق برای رنگ آمیزی پارچه‌های پشمی استفاده می‌شده است و در کشور ایتالیا از این گیاه برای رنگ دادن به چرم استفاده می کردند.
در برخی از کشورها از سماق نوشیدنی تهیه می‌ کنند که برای تسکین درد معده و اختلالات گوارشی موثر است.

سماق از نظر طب قدیم، سماق سرد و خشک است.حال خواص سماق عبارتند از :
- خاصیت ضد میکروبی دارد.
- خاصیت آنتی اکسیدانی دارد. آنتی اکسیدان ها موادی هستند که از عمل رادیکال های آزاد در بدن جلوگیری می کنند. رادیکال های آزاد با تخریب سلول های بدن نقش مهمی در بروز انواع سرطان دارند. بنابراین آنتی اکسیدان ها از بروز سرطان ها جلوگیری می کنند.
- برای بیماران دیابتی مفید است، زیرا یکی از عوامل به وجود آمدن عوارض مختلف در دیابتی ها، ترکیب شدن گلوکز (قند خون) با پروتئین های حیاتی بدن است که به تغییر ساختار شیمیایی و عملکرد این پروتئین ها می انجامد. مطالعات نشان می دهد که سماق تا 81 درصد از بروز این فرایند جلوگیری می کند.
- برای دندان درد مفید است.
- اشتها را تحریک می‌کند.
- به دلیل داشتن تانن فراوان، قابض و پاک کننده معده می‌باشد.
- خاصیت ادرارآور یا دیورتیک دارد.
- تب را پایین می آورد.
- در درمان بیماری‌های روماتیسمی و نقرس موثر است.
- خون را تصفیه می کند و مواد زائد خون (مانند اوره) را دفع می ‌کند.
- لثه‌ها را تقویت کرده و آنها را محکم می ‌سازد.
- برای برطرف شدن تهوع و بی اشتهایی مفید است.
- تقویت کننده ی دستگاه گوارش است.
- از خونریزی معده جلوگیری می‏کند.
پودر سماق
- علت افزودن سماق به کباب این است که خوردن گوشت کباب شده باعت تولید آنزیم‌هایی در بدن می‌شود که مضر هستند. سماق می‌تواند اثر این آنزیم ها را خنثی کند.
- در رفع غلظت خون موثر است.
- خوردن گرد سماق با آب سرد از خونریزی داخلی جلوگیری می کند.
- غرغره ی جوشانده سماق برای ورم گلو و دهان مفید است.
- مالیدن آب جوشانده ی سماق روی محل ضربه دیده، از ورم آن جلوگیری می کند.
- گردی که روی میوه سماق می‏نشیند و به آن خاک سماق می‏گویند، بسیار قابض و کمی تلخ است و به علت داشتن املاح، از ترشحات بی رنگ زنانه جلوگیری می‏کند.
- منوراژی (خونریزی رحم) و خونریزی در فواصل قاعدگی را کاهش می دهد.
- خونریزی سینه (هموپتزی) را کم می کند.
- اسهال معمولی و اسهال خونی را برطرف می کند.
- کمپرس با سماق در التیام زخم، سوختگی، اگزما، ترک نوک سینه و عضو ضرب دیده موثر می باشد.
- برای رفع تهوع و استفراغ ، سماق را با زیره و آب سرد مخلوط کرده و مصرف نمایید.
- چای سماق برای کاهش تعریق به کار می رود.
-
کسانی که هموروئید (بواسیر) دارند و زنانی که ترشحات بی رنگ زنانه دارند، سماق را جوشانده و داخل لگنی بریزند و در آن بنشینند.
- در قدیم برگ درخت سماق را دم کرده و برای سیاه کردن مو از آن استفاده می کردند.
- در قدیم سماق برای درمان سوزاک و سل به کار می رفته است.
- در قدیم شیره خارج شده از درخت سماق را برای درمان بیماری های دستگاه ادراری به کار می بردند.
هشدارها :
* خوردن سماق تازه باعث مسمومیت می شود. بنابراین فقط باید خشک آن را مصرف نمود.
* به دلیل اینکه طبیعت سماق سرد است، برای افراد سردمزاج مناسب نیست و باید با گیاهان گرم مصرف شود.
* مصرف بیش از حد سماق می ‌تواند مسمومیت زا باشد.
سماق را دور از نور مستقیم خورسشید نگهداری کنید

فن شناوری در زیر آب - با یا بدون وسایل تنفس مصنوعی اسکوبا است. غواصی علاوه بر اینکه کاربردهای صنعتی، پژوهشی، و نظامی دارد، برای ورزش و تفریح هم انجام می‌شود.امروزه ورزش غواصی و غواصی تفریحی به صورتی همگانی درآمده و به شکل گسترده‌ای در بسیاری از کشورهای جهان فعالیتی مفید، مفرح، لذت‌بخش و نیز منبع درآمد در صنعت اکوتوریسم شده‌است.

تنفس زیر آب با استفاده از هوای فشرده تاریخچه‌ای کوتاه دارد. اما غوص در دریا و سفر به عمق دریا از دیرباز توسط بسیاری از ملل جهان انجام می‌پذیرفته‌است.
انواع غواصی
غواصی آزاد
یکی از روش‌های غواصی، غواصی آزاد می‌باشد که ورزشی بسیار سنگین و فرح‌بخش می‌باشد.در این ورزش اولین هنر غواص، استفاده صحیح از شش‌ها در تنفس صحیح و حمل هوای کافی در غواصی می‌باشد در ابتدا این ورزش برای جستجوی مروارید در سطح دریا مورد استفاده قرار می‌گرفته‌است ولی بعد پا به عرصه ورزش حرفه‌ای گذاشته باشگاه‌های ویژه‌ای برای این‌کار به‌وجود آمده‌اند.
تعریف سادهٔ این ورزش چنین است که شخصی به زیر آب شیرجه می‌رود و تنها هوایی که در اختیار دارد، هوای است که در شش‌های خود ذخیره کرده‌است. در واقع این ورزش در نوع خود، از قدیمی‌ترین ورزش‌های آبی جهان شناخته می‌شود که مثال بارز آن جستجوی مروارید است که در حدود چهار هزار سال پیش در دریای مدیترانه انجام می‌شد و اشخاص برای خارج کردن دانه‌های مروارید و یافتن صدف‌های مرواریددار، به اعماق مدیترانه شیرجه می‌رفتند و دقایقی چند را تنها با تکیه بر هوای ذخیره شده در شش‌های خود به جستجو برای مروارید می‌پرداختند.
اما این پدیده در حقیقت یک پایه و اساس علمی هم دارد، چرا که بدن در زیر آب با شرایط تازه‌ای مواجه می‌شود که در نتیجه قلب، سیستم گردش خون و عضلات انسان، همگی به گونه‌ای عمل می‌کنند تا اکسیژن را در بدن ذخیره کنند. غواصی آزاد ورزشی پر رمز و راز است که به خصوص طی پنجاه سال گذشته توجه پژوهشگران و اهل علم را به خود جلب کرده‌است.
در دهه پنجا ه میلادی یعنی بین ۱۹۵۰ تا ۱۹۶۰ پزشکان به غواصان آزاد هشدار دادند که در عمق بیشتر از پنجاه متر نگهداشتن نفس مساوی با مرگ است. چرا که فشار آب در چنین عمقی باعث می‌شود تا قفسهٔ سینه و دنده‌ها مانند کاغذ مچاله شده در دست انسان در هم شکسته شوند اما امروز مشاهده می‌کنیم که غواصان آزاد به عمق دویست متری هم می‌روند. جالب است گفته شود که این عمق حتی از عمقی که زیر دریایی‌ها در جنگ جهانی دوم توان رسیدن به آن را داشتند، بیشتر است.
آنچه باعث پیشرفت‌های اعجاب‌انگیز در این ورزش و توانایی‌های غواصان شده، تحقیقات درخشان فیزیولوژِی است که جمعی از پدیده‌های مختلف در رابطه با آب را در بدن کشف کرده‌است. تجهیزات مورد نیاز این ورزش یک جفت باله های غواصی(فین)، ماسک غواصی و لوله تنفس بر سطح آب (اسنورکل) می‌باشد.
غواصی اسکوبا
یکی از دیگر روشهای غواصی، غواصی با تجهیزات تنفسی زیر آب غواصی اسکوبا است. در این روش غواص با همراه داشتن هوای فشرده تنفسی که درون سیلندر غواصی ذخیره شده است به زیر آب رفته و غواصی میکند.
غواصی اسکوبا مدار بازسیستمهای اسکوبای مدار باز، سیستمهای تنفسی هستند که باز دم غواص را درون آب تخلیه مینمایند.
غواصی اسکوبا مداربسته
سیستمهای مدار بسته تنفسی ، به گونه ای ساخته شده اند تا قابلیت پالایش بازدم غواص را داشته و بازدم او را با حذف دی اکسید کربن و افزودن اکسیژن برای تنفس دوباره آماده نمایند.
غواصی با تغذیه از سطحدر این نوع غواصی که بیشتر در خدمات غواصی صنعتی کاربرد دارد، گازهای تنفس از طریق شلنگی به نام بند ناف، از سطح به غواص انتقال پیدا میکند.تغذیه از سطح اغلب از یک کشتی پشتیبان غواصی، اما گاهی اوقات، به طور غیر مستقیم از طریق یک زنگ غواصی ارائه میگردد.غواصان تغذیه از سطح همیشه نیازمند پوشیدن کلاه و یا ماسکهای غواصی هستند که صورت را کامل پوشش میدهند.
جایگزینی برای غواصی تغذیه از سطح به نام “SNUBA” و یا “hooka” وجود دارد که هوای تنفسی غواص از طریق شلنگ از یک سیلندر کوچک یا کمپرسور از سطح آب تامین میگردد. این روش برای کارهای سبک از جمله تمیز کردن بدنه شناورها بسیار محبوب است و نیز به عنوان فعالیتی توریستی برای کسانی که دارای گواهینامه غواصی نیستند مناسب است.
غواصی اشباع
غواصی اشباع روشی است که اجازه می دهد تا غواصان صنعتی در ارتباط با کار در عمق به مدت چند روز یا چند هفته باقی بمانند.این نوع غواصی اجازه می دهد تا از نظر اقتصادی کار بیشتر انجام شده و ایمنی افزایش یابد.در این نوع غواصی پس از اتمام کار در آب، غواصان در زیستگاه خشک و تحت فشار در زیر آب و یا محفظه های فشار بر روی عرشه یا سکوهای پشتیبانی به استراحت میپردازند یا ممکن است به زنگ غواصی منتقل گردند.در پایان این نوع غواصی برداشت فشار ممکن است روزهای بسیاری طول بکشد.
آموزش غواصی
آموزش غواصی زیر آب را باید نزد مربی غواصی واجد شرایط که در ارتباط و زیر نظر یکی از سازمانهای آموزش غواصی معتبر است آموخت.
آموزش غواصی پایه مستلزم یادگیری مهارت های لازم برای انجام ایمن فعالیت های غواصی در محیط زیر آب است که شامل نکاتی مانند سیستم همراهان ، برنامه ریزی غواصی و روش استفاده از جداول غواصی میگردد.
برخی از مهارت های پایه که یک مبتدی در زیر اب باید فرابگیرد عبارتند از :
برداشت فشار — تنظیم فشار درونی و بیرونی شیپور استاش گوش به هنگام غواصی و قرار گرفتن در محیطهای پر فشار.
تنفس زیر آب — آموختن مهارت تنفس از طریق رگلاتور غواصی در زیر آب. کلیه غواصان باید روش تنفس درست را بیاموزند.
پاکسازی ماسک — شامل تخلیه آب ماسک در زیر آب.
به اشتراک گذاری هوا — آموختن روش درست و ایمنی که غواصان برای به اشتراک گذاری یک منبع هوا به کار میگیرند.
صعود اضطراری — چگونگی بازگشت به سطح به شکلی ایمن بدون آسیب زدن به خود در صورت قطع هوای تنفسی.
شنا و شناوری — رانش و حرکت زیر آب با تجهیزات غواصی و تنظیم شناوری با استفاده از هوای موجود در ریه ها به صورتیکه هوای در ریه ها باعث شناوری بیشتر شده در حالی که تخلیه هوای ریه ها باعث شناوری کمتر گردد.
علامت های غواصی — علامت های غواصی که هدف از آنها برقراری ارتباط با غواصان دیگر در زیر آب است.
خطرات غواصیاگرچه غواصی در رده ایمن ترین فعالیتهای تفریحی و ورزشی جهان به شمار میرود اما مبادرت به آن بدون دانش لازم و در صورت عدم رعایت استانداردهای غواصی میتواند کاری بسیار خطر ناک به شمار آید.
عدم رعایت استانداردهای غواصی و عدم بکار گیری صحیح جدولهای غواصی مانند برنامه ریز غواصی تفریحی میتواند باعث بروز بیماریهائی از جمله بیماریهای زیر گردد:
بیماری تراکم زدائی
نیتروژن نارکوسیس
مسمومیت با اکسیژن
مسمومیت با منواکسید کربن
آمبولی ریه
باراتروما
شلو واتر بلک اوت
خفگی
غرق شدگی
سازمانهای آموزش دهنده
از آنجائیکه غواصی رشته ورزشی و تفریحی بسیار خاصی بوده است و به دور از خشکی در محیطی پر خطر(دریا)انجام میگردد، سازمانهای معدودی که دارای استانداردهای خاص آموزشی میباشند فقط مجاز به آموزش این رشته ورزشی و تفریحی در سطح جهان گردیده اند. سازمانهای آموزش دهنده می بایست با استانداردهای سازمان جهانی استاندارد منطبق و زیر پوشش نهادهائی بین المللی مانند شورای جهانی آموزش غواصی تفریحی و فدراسیون زیر آبی اروپافعالیت نمایند.
قدمت غواصی در ایران
گویند که ژرف‌روی و غواصی که در جنوب ایران آن را صیف و صیافی می‌نامند به قرن‌ها قبل از میلاد برمی‌گردد. در دوران خشایارشا، ایرانیان از غواصان برای بیرون کشیدن صندوقچه‌های طلا و جواهرات کشتی‌های غرق شده استفاده می‌نموده‌اند.
آثار حاصل از حفاری‌های باستان‌شناسی نشان می‌دهد که قرن‌ها قبل از میلاد، ساحل‌نشینان دریای پارس از این فن برای تحصیل مروارید استفاده می‌نموده‌اند.
دکتر تاکر ابوات در کتاب کینگدوم اف سی شل بدین طریق اشاره نموده‌است و ایرانیان را در زمره پیشگامان پایه‌گذاری صید و پرورش مروارید قلمداد نموده‌است.
در سندی دیگر، آپولونیوس فیلسوف یونانی ساکن رودز اشاره دارد که غواصان دریای پارس در حالی که ظرف کوچکی حاوی گیاهی خوشبو و تهییج کننده در دست داشتند به سمت صدف رفته و باعث می‌شدند تا صدف لب از لب بگشاید، سپس شاخه‌ای میان تهی را به میان آن فرو برده و مایه موجود را به بیرون می‌کشیدند و آن را به سطح آب آورده و در ظروفی آهنین قرار می‌دادند، البته آنان هیچگاه موفق به پرورش مرواریدهایی اینچنینی نشدند اما شیوه‌ای را بدین طریق بنیان نهادند. اما در اشارت به ابزار غواصی آن دوران پر واضح است که در آن دوران به اتکای هوای محبوس شده در ششهای خود به عمق فرو رفته و باز می‌آمدند، روشی که هم اکنون نیز در پاره‌ای از جزایر دریای پارس چون لاوان و کیش وقشم کماکان پا بر جاست.

گلابی یکی از خوشمزه‌ترین میوه‌هاست که مثل خواهرش سیب تو چند رنگ، چند طعم و اندازه‌های مختلف وارد بازار باشه. گلابی‌های درشت و آبدار شیرین و کمی بی‌مزه، گلابی‌های ترش و شیرین سبز و زرد، گلابی‌های شیرین ریزه میزه … همه‌شون از خانواده بزرگ میوه‌ای هستن که بهترین تقویت‌کننده بدن محسوب می‌شه.

گلابی انرژی‌زاست و برای کسایی که ضعف قوای جسمی دارن، نقش یه مکمل نیروبخش رو بازی می‌کنه. این نقش وقتی جدی و پر رنگ می‌شه که گلابی رو به مریضی برسونیم که داره دوران نقاهتش رو می‌گذرونه. پس علی‌الحساب یادتون باشه برای عیادت بیماران به جای گل و شیرینی گلابی ببرید. 

خاصیت مهم و خوب دیگه گلابی، اثریه که روی سموم بدن می‌ذاره و باعث دفع اونا می‌شه. پس اگه بعد از خوردن گلابی دفعات مراجعه‌تون به دستشویی زیاد شد، تعجب نکنید.
خوردن گلابی ترشح بزاق رو زیاد می‌کنه که همین باعث هضم بهتر غذا و رفع تشنگی می‌شه.
اوره، کلسترول، قند و فشار خون بالا رو با خیال راحت به دست گلابی بسپارید تا براتون از بین ببره. گلابی هر میزان اوره رو توی خودش حل و از بدن دفع می‌کنه.
گلابی به غیر از اینکه کلسیم داره، ماده‌ای رو در خودش داره که باعث جذب بیشتر کلسیم موجود در لبنیات و غذاهای دیگه می‌شه. بنابراین می‌تونیم به عنوان میوه‌ای که از پوکی استخوان پیشگیری می‌کنه روش حساب کنیم.
گلابی مثل همه میوه‌ها ویتامین C و آنتی‌اکسیدانی داره که از سرطان پیشگیری و سیستم ایمنی بدن رو تقویت می‌کنه.

پروتئین نه تنها یک ماده مغذی بسیار ضروری برای بدن انسان است بلکه بعد از آب فراوانترین ماده موجود در بدن را نیز تشکیل می دهد به طوریکه ۱۵% وزن بدن یک فرد را پروتئین ها تشکیل می دهند . بیشتر پروتئین موجود در بدن در عضلات اسکلتی وجود دارند اما پروتئین ها در سایر قسمت های بدن نیز نقش های مهمی را ایفا می کنند. که از آن جمله می توان به موارد زیر اشاره نمود.

- شرکت در انتقال و ذخیره سازی سایر مواد مغذی

- شرکت در واکنش های شیمیایی

- کنترل رشد و تمایز بافت های مختلف بدن

- سیستم ایمنی

- شرکت در ساختمان دیواره سلولی

برخی وزشکاران ۶-۵ روز در هفته را به تمرین می پردازند. اما بعد از مدت ها هیچ تغییری در اندازه عضلات خود مشاهده نمی کنند. برای مشخص شدن این امر باید از نحوه کارکرد عضلات اطلاع دقیقی داشت تا بتوان با انجام تمرینات صحیح و مصرف مکمل های مناسب در زمان مناسب، رشد و بازتوانی عضلات را تسریع نمود.

اطلاع از وقایعی که در سلول های عضلانی طی تمرینات رخ می دهد بسیار مهم است. عضلات بدن فقط به عنوان منبعی برای ذخیره پروتئین محسوب نمی شوند بلکه بافت های فعالی هستندکه انواع واکنش های شیمیایی در آنها اتفاق می افتد.

پروتئین ها از ۲۰ اسیدآمینه تشکیل شده اند و در واقع اسیدهای آمینه واحد های ساختمانی پروتئین ها محسوب می شوند. فرایند هضم در دستگاه گوارش باعث تجزیه و شکستن مولکول پروتئین و آزاد شدن اسیدهای آمینه می شود که از دیواره روده جذب شده و در قسمت های مختلف مانند عضلات، بافت پیوندی، سیستم ایمنی و غیره استفاده می شوند. عضلات و بافت های بدن حاوی مقدار فراوانی پروتئین ذخیره شده هستند و زمانیکه اسیدآمینه های موجود در رژیم غذایی برای نیازهای بدن ناکافی باشد،پروتئین بافت ها شکسته شده و اسیدآمینه ها را تولید می کنند که در بافت ها و جریان خون قرار می گیرند تا در مواقع ضروری استفاده شوند. به این ترتیب مشخص می شود که چرا توده عضلانی طی شرایط استرس . بیماری ، سوءتغذیه و تمرینات شدید کاهش پیدا می کند. زمانیکه اسیدآمینه های موجود در رژیم غذایی کافی بوده و نیاز بدن به پروتئین نیز پایین باشد ،بدن می تواند پروتئین مرد نیاز خود را بسازد.

بدن انسان می تواند به علت شرایط مختلف در حالت آنابولیسم(ساختن) یا در حالت کاتابولیسم (سوختن) قرار بگیرد که به ترتیب به نام تعادل مثبت ازت و تعادل منفی ازت نیز نامیده می شود. این شرایط ممکن است تحت تاثیر عوامل هورمونی ،میزان دریافت کالری، میزان فعالیت، بیماری، استرس و دسترسی به اسیدهای آمینه خصوصا اسیدآمینه های ضروری که نمی توانند در بدن ساخته شوند ، قرار بگیرد.

تمرینات ورزشی میزان نیاز به اسیدهای آمینه را خصوصا در ورزشکارانی که ورزش های قدرتی و بدنسازی انجام می دهند. افزایش می دهد. بنابراین این ورزشکاران باید رژیم های غذایی غنی از پروتئین مصرف کنند تا تعادل نیتروژن در آن ها مثبت باشد و درواقع بدن آنها در حالت آنابولیسم(ساختن) قرار بگیرد.

در مورد میزان مصرف پروتئین نظرات متفاوتی وجود دارد در گذشته تصور می شد که برای افزایش حجم عضلات باید از مقدار زیادی پروتئین استفاده کرد بنابراین رژیم های غذایی غنی از گوشت و تخم مرغ رواج پیدا کرد. اما باید به این نکته توجه داشت که مصرف بیش از نیاز پروتئین نیز در ساختمان عضلات استفاده نشده و به چربی تبدیل خواهد شد. امروزه با مشخص شدن اهمیت کربوهیدرات ها در فراهم کردن انرژی و نقش انسولین به عنوان مهمترین هورمون آنابولیک در بدن این توصیه ها منسوخ شده اند. مصرف رژیم های غذایی غنی از پروتئین به مدت طولانی می تواند باعث بروز عوارض زیادی شود. این رژیم های غذایی مقدار تولید اوره در بدن را افزایش می دهند و کلیه ها نیز مجبور هستند این مقدار اوره را از بدن دفع نمایند. برای دفع این مقدار اوره ، مقدار فراوانی آب مورد نیاز است و تامین آب کافی نیز می تواند بدن را با کمبود آب مواجه کند. بنابراین در صورت استفاده از رژیم های غذایی غنی از پروتئین خصوصا در آب و هوای گرم باید مقدار فراوانی آب و مایعات مصرف نمود.

به دلیل اینکه میزان انرژی مورد نیاز ورزشکاران از افراد عادی بیشتر است ورزشکاران می توانند گاهی تا ۳ برابر میزان توصیه شده (RDA ) پروتئین مصرف کنند بدون اینکه عوارض جانبی برای آن ها ایجاد نماید.

گزارش نویسی در کوهنوردی 

چه موقع باید نوشت؟

گزارش نویسی سه مرحله دارد که عبارتند از :

۱. کسب آگاهی قبل از اجرای برنامه.

۲. مشاهده و بررسی هنگام اجرای برنامه.

۳. اصلاح پس از برنامه

کسب آگاهی قبل از برنامه مشتمل است بر خواندن تمام گزارش های قبلی, دیدن کروکی و نقشه و گفتگو با اشخاصی که برنامه موردنظر را قبلا اجرا کرده اند. به این ترتیب قبل از اجرای برنامه,تصویری ذهنی از برنامه ساخته ایم. منابع موجود که به طور معمول می تواند مورد استفاده قرار گیرد عبارتند از:

1. مجموعه گزارش برنامه ها در بایگانی گروه

2. نقشه های کوهنوردی و کروکی های تهیه شده توسط کوهنوردان ,باشگاهها و سازمانهای کوهنوردی

3. گزارش برنامه های موجود در سایتهای اینترنتی گروههای کوهنوردی

پس از کسب آگاهی, تصویری از برنامه ساخته ایم. مرحله بعد یعنی هنگام اجرای برنامه, زمان مشاهده و بررسی این تصویر است. گزارش نویس در این مرحله درستی یا نادرستی داده ها را مشخص می کندو پس از آن زمان نوشتن گزارش تمام اصلاحات را بطور دقیق در آن وارد می کند.

چقدر باید نوشت؟

نه آنقدر کوتاه که خواننده متوجه مقصود ما نشود و نه آنقدر بلند که از خواندن آن منصرف شود.

چه باید نوشت؟

1. عنوان برنامه [راهپیمایی, کوهپیمایی, صعود قله, دیواره, غارنوردی, جنگل نوردی, صحرا نوردی,برنامه شناسایی, برنامه پاکسازی, برنامه آموزشی و ...]

2. نام کوه [نام اصلی, نامهای دیگر قله و وجه تسمیه]

3. ارتفاع قله

ذکر ارتفاع مبدأ صعود, نقاط مهم بین راه, گردنه ها, قله های فرعی و قله اصلی در گزارش لازم است. GPS , ارتفاع سنج و نقشه های توپوگرافی تجهیزات مناسبی برای مسیریابی و یافتن ارتفاع نقاط هستند. برای بعضی که به نقشه خوانی مسلط هستند, نقشه های توپوگرافی اصل و ارتفاع سنج مکمل است. ارتفاع سنج ممکن است تحت عواملی اشتباه کند ولی نقشه های توپوگرافی دقیق هستند. البته GPS نسبت به سایر روشها خطای بسیار کمتری دارد.

4. موقعیت جغرافیایی

4.1. قله در چه استان واقع است؟

4.2. نزدیکترین شهر مهم به آن چیست و چند کیلومتر با آن فاصله دارد؟

4.3. روستاهای اطراف کوه چه نام دارند و در چه جهتی نسبت به کوه قرار دارند؟

4.4. قله در کدام طول و عرض جغرافیایی قرار دارد؟

4.5. کوه مورد نظر در چه رشته کوهی واقع است و از جهات مختلف به چه رشته کوههایی متصل می شود؟

4.6. از جهات مختلف به چه کوههایی متصل می شود؟

4.7. کوه مزبور در کدام حوضه آبریز قرار دارد؟

5. نحوه دستیابی به منطقه و وسایل نقلیه جهت دسترسی به منطقه

5.1. از چند راه می توان به مبدأ صعود رسید؟

5.1. نام روستاها و آبادیهایی که در طول مسیرقرار دارند و فاصله ( مسافتی یا زمانی ) بین آنها ؟

5.2. وضعیت راهها به لحاظ آسفالت, خاکی, جیپ رو و . . .

5.3. وضعیت راهها در فصول مختلف.

5.4. نوع, ساعت حرکت, مبدأ حرکت و نرخ وسایل نقلیه عمومی جهت دستیابی به منطقه.

5.5. نوع, ساعت حرکت, مبدأ حرکت و نرخ وسایل نقلیه عمومی جهت بازگشت.

6. توصیف شهر, آبادی یا روستاهای منطقه

6.1. امکاناتی مانند برق,آب لوله کشی,تلفن راه دور, آنتن دهی موبایل, درمانگاه, حمام, مدرسه, مسجد, پاسگاه یا پلیس راه, وجود مغازه و فروشگاه , نانوایی

6.2. زبان, مذهب,وضعیت معیشتی واقتصادی ساکنین ونحوه برخورد با کوهنوردان و صنایع دستی و سوغات

6.3. نقاط دیدنی, کتیبه ها و بناهای قدیمی, دریاچه ها, پارکهای ملی, مناطق حفاظت شده

7. مسیر قله

7.1. از چند جبهه و چند مسیر می توان به قله صعود کرد و مبدأ صعود آنها کدام است ؟

7.2. مسیرهای صعود نشده آن کدام است؟

7.3. توصیف چشم اندازها و دیدمنطقه [قلل و مناطقی که از روی ارتفاعات دیده می شوند, اولین نقطه ای که قله دیده می شود]

7.4. وضعیت مسیر [میزان برف در طول مسیر, مناطق بهمن خیز, مناطقی که خطر ریزش سنگ دارند, مناطق باتلاقی یا گلی]

7.5. تحلیل وضعیت منطقه جهت اجرای برنامه در فصول مختلف ,مسیرهای صعود زمستانی و تابستانی و بهترین زمان صعود

7.6. عکس و اسلاید و کروکی از منطقه

8. زمانبندی صعود وفرود

9. توصیف جغرافیای تاریخی منطقه

10.توصیف جغرافیای طبیعی منطقه [پوشش گیاهی و جانوری, یخچال طبیعی, رودخانه,جنگل, ساختار کوههای منطقه]

۱۱. توصیف پناهگاهها و جانپناههای منطقه و محلهای کمپ [از لحاظ موقعیت و ارتفاع و وضعیت جانپناه و ظرفیت آن]

12. وضعیت آب آشامیدنی [رودخانه,چشمه,حوضچه آب,پهنه برف, برکه و آخرین نقطه ای که می توان آب برداشت.]

13. شرایط جوی منطقه (در این برنامه و در حالت کلی) [از لحاظ بارش برف یا باران, مه, آفتاب, باد]

14. اولین صعود- صعودهای شاخص

پیدا کردن اولین صعود در ایران کار آسانی نیست چرا که گزارش نویسی در بین کوهنوردان ایرانی جاافتاده نیست.نوشتن تاریخچه ای از اولین صعود و صعودهای شاخص کامل کننده یک گزارش خوب است. گفتگوبا کوهنوردان قدیمی, مراجعه به فدراسیون و سازمانهای کوهنوردی قدیمی و استفاده از بایگانی گزارشها در این مورد لازم است.

15. شرایط برنامه و تیم [مناسبت اجرای برنامه, سر پرست برنامه, نفرات برنامه, تعداد نفرات, شرایط شرکت در برنامه, برنامه های آمادگی, وسایل فنی موردنیاز, تاریخ اجرای برنامه, مبدا حرکت و هزینه های برنامه . . . ]

16. توضیحات [ وقایع خوشایند و ناخوشایند در طول اجرای برنامه و . . . ]

17. تذکرات و نکات مهم در ارتباط با اجرای برنامه

18. راهنمایان محلی

آدرس, شماره تلفن و مشخصات نفراتی که می توانند به عنوان راهنمای منطقه اطلاعات داشته باشند یا افراد محلی که می توانند در منطقه به کوهنوردان کمک کنند یا حیوانات چهارپا در اختیار کوهنوردان قرار دهند. (درصورت تمایل این افراد)

ویژگیهای یک گزارش:

1- یک گزارش خوب صعود بایستی به گونه ای باشد که یک کوهنورد نا آشنا به منطقه بتواند به راحتی راه خود را یافته و حداقل در مسیریابی دچار مشکل نشود . اگر چه بهتر آن است با یک کوهنورد مسلط به منطقه و یا افراد محلی آشنا به محل این امر به انجام رسد. اما مواقعی هم هست که هیچ یک از اینها در دسترس نیست . (...و دلی مشتاق کوه است!....)

2- لازم است گزارش نویس، آشنایی اولیه با فن توصیف چشم انداز و اصطلاحات رایج مورد استفاده در این زمینه داشته باشد و از طرفی قاطبه کوهنوردان نیز بایستی یک سری مفاهیم را تعریف و در مورد هر یک از اصطلاحات رایج اتفاق نظر حاصل نمایند. واژه هایی نظیر: شیب(تند ، متوسط ، کم)، شن اسکی (واریزه)، واریزه سنگی، بهمن، دشت، تپه، رودخانه، آبراهه و ...... هر یک بایستی مفاهیم واحدی را به ذهن متبادر سازند . البته تعاریفی کلی از قبیل کوه، قله، تپه، گردنه، یال و گرده در منابع مختلف آمده است اما برای نوشتن یک گزارش خوب، کافی نیستند و در این زمینه حتما باید به تقسیم بندی "جزئیات پوشش سطح زمین" پرداخته شود.

3- آشنایی اولیه به علوم زمین شناسی و حداقل شناسایی گروههای اصلی سنگها (آذرین، رسوبی و دگرگونی) و ساختهای اصلی (چینها و گسلها و ...) موجب غنای بیشتر و علمی شدن یک گزارش کوهنوردی می شود ضمن اینکه این مشخصات برای افراد آشنا به موضوع، آدرسهای بسیار کلیدی و واضحی بر روی زمین هستند.

4- با بر طرف شدن خطاهای عمدی که دولت های بزرگ بر روی گیرنده های جی پی اس اعمال می کردند و نیز ارزان شدن روز افزون آنها، در حال حاضر این وسیله یکی از ضروری ترین ابزارهای کوه پیمایی به ویژه در مناطق ناشناخته است. با پیاده کردن نقاط یک مسیر بر روی نقشه های توپوگرافی می توان نقشه های دقیق مسیر های کوهنوردی را در اختیار داشته و از آنها در تدوین گزارش استفاده نموده و به دیگران انتقال داد. (به جای ترسیم کروکی هایی که هیچ کمکی به مسیریابی نمی کنند!)

5- در این زمینه فدراسیون و هیئت های کوهنوردی می توانند با برگزاری کلاسهای آموزشی گزارش نویسی توسط اساتید کوهنورد دست به قلم و با لحاظ بند 2، سهم مهمی در ارتقای این دانش داشته باشند.

6- جامعه کوهنوردان این سرزمین، همانگونه که در حفاظت محیط های طبیعی و زیستگاههای بکر کشورمان کوشا و پیشاهنگ هستند بایستی در این زمینه نیز شاهد تحرکی از آنها باشیم. بیایید گزارش های صعود را به گونه ای بنویسیم که علمی و گره گشا بوده و موجب ارتقای جایگاه این ورزش در جامعه شود. گزارش های خوردن و خوابیدن و ساعت فلان و فلان بایستی فرع بر اطلاعات اساسی و با ارزشی باشد که در یک گزارش صعود نگاشته می شود .

*اصول گزارش نویسی

مطالب و عناوینی که در یک گزارش جامع باید در نظر گرفته شود به قرار زیر است :

  • نام برنامه
  • نوع منطقه
  • موقعیت جغرافیایی
  • طول و عرض جغرافیایی
  • استان - شهرستان - بخش - دهستان
  • چگونگی دسترسی به منطقه از طریق جاده (وسائط نقلیه عمومی)
  • نام روستاهای بین راه از آخرین شهر با ذکر مسافت و نوع جاده
  • نام آخرین آبادی منتهی به منطقه و ارتفاع آن
  • قلل، گردنه ها و معابر مهم بین راه تا رسیدن به منطقه
  • جهت جغرافیایی منطقه نسبت به نقطه حرکت
  • ارتفاع منطقه از سطح دریا
  • نام رشته کوه
  • توضیح کافی در مورد مسیر و علائم طبیعی و محل های اطراق از آخرین آبادی تا منطقه صعود
  • منابع تامین آب آشامیدنی، چشمه ها، رودخانه ها و ...
  • تجهیزات مورد نیاز جهت صعود و بهترین زمان صعود
  • مدت زمان لازم جهت صعود
  • نوع و ویژگیهای منطقه
  • کروکی منطقه
  • اسامی و مکان دقیق قلل و عوارض دیگر منطقه
  • آثار باستانی و نقاط دیدنی منطقه
  • جانوران و حیوانات منطقه
  • پوشش گیاهی منطقه
  • رودخانه های اطراف
  • تصویری از نمای عمومی منطقه از نقطه شروع و از آخرین آبادی
  • تصویری از ویژگیها ، مشخصه ها و نقاط خاص مسیر
  • تصویری از منطقه مقصد
  • زبان بومی منطقه
  • نام و آدرس راهنمایان محلی
  • نام ، آدرس و تلفن سرپرست
  • نظر سرپرست برنامه نسبت به ویژگیها ، مشکلات و سایر موارد قابل توجه
  • نام گروه
  • نام هیأت
  • استان
  • تاریخ صعود و یا بازدید
  • شرایط جوی
  • مدت صعود و یا بازدید (ساعت)
  • تاریخ تنظیم گزارش
  • نام محقق و گزارشگر
  • منابع و مأخذ اطلاعات علمی قابل استناد
  • اسامی همنوردان با ذکر سمت و مسئولیت در برنامه