X
تبلیغات
کالج کارآفرینی تیوان

پولادین

باشگاه فرهنگی ورزشی شیراز جوان

جستجو
تقویم
تیر 1397
شیدسچپج
1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 31
نظرسنجی
به نظر شما چگونه باید از محیط زیست و منابع طبیعی حفاظت نمود؟
نویسندگان
پیوندها
آمار
تعداد بازدیدکنندگان : 33736

ز چوگان او گوی شد ناپدید                       تو گفتی سپهرش همی برکشید.

«فردوسی»


بازی چوگان از کهن ترین و زیباترین ورزش های ایران باستان است. چوگان ورزشی است شادی بخش و شورانگیز، آمورنده، که جسم و جان را نیرومند می سازد. و دارای این خاصیت بوده که به عنوان نخستین ورزش دسته جمعی (تیم به تیم) شناخته شده است. ورزشی که در آن برعکس ورزش های زمان پیدایش آن ها در عهد کهن، نبرد انسان ها علیه یکدیگر نبوده بلکه نبرد بر سر «توپ» یا «گوی» صورت گرفته است.

چوگان یک سنت فرهنگی ایرانی و بخشی از سنن و میراث و هنر ایرانی است که قدمت آن به بیش از 2500 تا 3000 سال قبل در این سرزمین می رسد، آغاز و سرمنشأ پیدایش این ورزش به عهد باستان تعلق دارد و نام چوگان نیز از آن دوران به یادگار مانده است. زمینه پیشرفت و ترقی این ورزش از زمان حکومت هخامنشیان در ایران شروع شده است. در زمان ساسانیان نیز همانند هخامنشیان ورزش با گوی و چوگان به منظور کسب آمادگی نظامی و سرگرمی معمول و متداول بوده است، حتی در آن زمان میدان هایی نیز برای تماشا و برگزاری مسابقات چوگان ساخته بودند که بیشتر مسابقات جنبه اشراف زادگی داشت و خسرو پرویز برای تماشای مسابقات می رفت. در پایان مسابقات نیز جوایزی اهدا می کردند . با حمله مغول ها به ایران این ورزش توسط آنان فراگرفته شد و گسترش یافت با گذشت زمان این ورزش توسط مغول ها به شبه قاره هند و از آن جا به کره و ژاپن رفت. بازی چوگان احتمالاً از ایران و از طریق راه ترکستان و تبت در سالهای میان 660 و 700 به چین راه یافته است . در زمانی که انگلیسی ها به هندوستان رفتند و آن جا را به تصرف خود درآوردند، پس از آشنایی با ورزش چوگان و جذابیت آن موجب معرفی این ورزش به اروپاییها و آمریکای شمالی شدند و در واقع پایه گذار قوانین چوگان انگلیسی ها می باشند که بعدها انجمن چوگان آمریکا و انجمن چوگان آرژانتین برای آن قوانینی وضع کردند که همگی آنها در مبنا و اصول اولیه مشترک می باشند و فرق چندانی با همدیگر ندارند.

 

رد پای چوگان را می توان در جای جای تاریخ کهن ایران زمین دید و گواه این ادعا در نزد شاعران و آثار تاریخی ایران زمین است. چوگان بازی از قرن دهم تا دوازدهم احتیاجی به ذکر ادبیات شعرای این قرون ندارد و آثار تاریخی ای که بر این ادعا مهر تأیید می گذارد «تنگ چوگان» نزدیکی شهرستان کازرون است که از قدیمی ترین میادین چوگان ایران به شمار می رود ولی قدیمی ترین آن میدان چوگان «نقش جهان» در شهر اصفهان است که دروازه های سنگی آن در شمال و جنوب میدان نقش جهان خود نمایی می کنند و ابعاد آن سرمشق همه محوطه های چوگان در سراسر جهان شده است و به عنوان بزرگترین میدان چوگان ایران در زمان صفویه دارای شهرت جهانی است که قدمت آن به 900 سال می رسد . قدیمی ترین اثر از چوگان را می توان در کتاب «کارنامه اردشیر بابکان» که به زبان پهلوی و در قرن دوم و سوم میلادی نوشته شده است، یافت. چوگان بازی از دوره ساسانی تا اکنون در متون فارسی مطرح بوده است، اما در میان منابع فارسی، قابوس نامه عنصرالمعالی (قرن 5 هجری) و آداب الحرب و الشجاعه اثر فخر مدبر (قرن 7 هجری) بیشتر از همه در خور توجه هستند. قابوس نامه 44 باب دارد که «عنصرالمعالی» باب نوزدهم قابوس نامه را باب «چوگان زدن» نام نهاده است. «فخر مدبر» مستقیماً به بازی چوگان اشاره نکرده است اما برای اسب چوگان مسیری ترسیم کرده است متشکل از مثلث های بدون قاعده به هم پیوسته. اسب باید به تاخت این مسیر را طی کند و بر فراز ساق مثلث، چون به زاویه می رسد روی دو پا بچرخد و از ساق دیگر مثلث فرود آید. در حالی که در حدود هزار سال ادبیات فارسی از توصیف بازی چوگان خودداری کرده است و تمام منابع فارسی تکنیک ها و شیوه انجام بازی و وسایل و لباس و شرایط بازیکنان را به روشنی بازگو نکرده اند برای نمونه در شاهنامه شمار بازیکنان چوگان چهارده تن گفته شده در حالی که قابوس نامه شمار بازیکنان را هشت تن عنوان کرده است، در قرن دهم و یازدهم هجری «شاردن» و نقاشان ایرانی شکل گوی و چوگان و لباس سواران و اندازه میدان را مشخص کردند.

نظامی در «شرف نامه» داستانی را به نظم کشیده است که درآن زمانی که اسکندر آهنگ یورش به ایران را می کند، داریوش سوم گوی و چوگانی برای او می فرستد و به خوارداشت او می پردازد. در تاریخ بلعمی نیز به گونه ای به این پُرسمان پرداخته شده است و پیغام داریوش سوم به اسکندر چنین آمده:

«تو کودکی, اینک چوگان و گوی فرستادم, بازی کن و ز ملک دست بازدار...» (تاریخ بلعمی, ص 695) 

 

«هرودوت» نویسنده یونانی در مورد تعلیم و تربیت ایرانیان دوه باستان به این نکته اشاره می کند که در رأس برنامه های آموزشی ایرانیان به فرزندان خود اسب سواری، تیراندازی و راستگویی قرار داشته است و بازی چوگان مانند شکار کردن جزو تعلیمات فنی جنگی برای کسب آمادگی جسمانی و تقویت بنیه نظامی جنگجویان به کار گرفته می شد، در ضمن شروع بازی های رسمی با تشریفات خاص و ساز مخصوص به خود بوده است . «گزنفون» در مطالعات خود به ورزش های متداول در ایران باستان همچون چوگان بازی، کشتی گیری، اسب سواری، پیاده روی، دو، تیراندازی پیاده و سواره، زوبین افکنی، شمشیر بازی، پرش و شنا اشاره می کند و در مورد اسب و اسب سواری خاطر نشان می سازد که فراگرفتن فنون اسب سواری جزئی از قوانین کشوری و لازمه بوده است.

این ورزش نشاط انگیز و پر جاذبه در طول تاریخ خود چنان در ایران متداول و مرسوم بوده است و مردم به بازی و تماشایش علاقمندی داشته اند که تأثیر تماشای آن از اشعار رودکی گرفته تا اشعار دوران صفویه و زندیه مشهود و نمایان است، در شاهنامه فردوسی به طور مکرر از گوی و چوگان از دوران کیانیان تا ساسانیان سخن به میان آمده است که در هیچ یک از تمدن های جهان چنین آثاری یافت نمی شود. خسرو پرویز شاهنشاه هخامنشی روزهای هر ماه را به چهار بخش قسم نموده بود تا هم به کارهای لشکری و کشوری و هم به اوقات فراغت و تفریح و سرگرمی بپردازد. وی نخستین بخش از روزهای هر ماه را به چوگان بازی و تیراندازی اختصاص داده بود حتی برای این کار نیز از متخصصان و استادان نامدار بهره می جست.

با گذر زمان و پیشرفت تکنولوژی تمامی وسیله ها پیشرفت کرده و نسل های جدید از آن ها وارد بازار می شود که امکانات خاص و جدیدی به همراه دارند.

دوچرخه ها نیز از پیشرفت تکنولوژی مصون نیستند و هر ساله مدل های جدیدی از آن ها وارد بازار می شود. به تازگی نیز طراحان نمونه هایی از نسل آینده دوچرخه های مسابقه یا کورسی را رونمایی کرده اند.


این دوچرخه دارای یک حالت آیرودینامیکی بسیار بالا است که باعث می شود دوچرخه سوار در مواجهه با باد هوا را کنار زده و با سرعت به راه خودش ادامه دهد همچنین برخلاف ظاهرش سوار شدن روی آن بسیار آسان و لذت بخش خواهد بود.

سیستم نیرومحرکه این دوچرخه به صورت تک دنده است و تمام اتکای سرعتی و قدرتی آن بر روی بدنه و حالت خاص طراحی آن قرار دارد.


نکته جالب در مورد این دوچرخه نوع بدنه آن است که به راحتی قابلیت تعویض دارد و شما می توانید در هر زمان بدنه آن را تعویض کنید و رنگ و طرح دلخواه تان را روی آن قرار دهید.

Madella Simone طراح ایتالیایی این دوچرخه می گوید نسل آینده مسابقات با دوچرخه او انجام خواهد شد و همچنین بسیاری از رکوردهای سرعت نیز جابجا می شوند.





ساعات شب را برای ورزش انتخاب نکنید زیرا در این ساعات اکسیژن جذب شده توسط درختان در روز به‌صورت دی‌اکسید‌کربن از برگ درختان به محیط خارج انتشار می‌یابد.
بسیاری از افراد به‌ویژه در فصل گرما و تابستان ساعات اولیه شب را برای ورزش در پارک‌ها انتخاب می‌کنند که این گزینه به‌دلیل انتشار دی‌اکسید‌کربن در ساعات شب مطلوب نیست و محققان توصیه می‌کنند افراد علاقه‌مند به ورزش نخستین ساعات روز به‌ویژه ساعت ۵:۳۰ تا ۷:۳۰ صبح را که هنوز تجمع خودروها در خیابان‌ها زیاد نشده و هوا از نظر آلودگی همچنان در شرایط مطلوب قرار دارد، برای ورزش برگزینند.

ورزش در ساعات پایانی شب به‌دلیل پدیده بازدم دی اکسید کربن برای ریه بسیار خطرناک و مضر است و بنابر نظر کارشناسان در این ساعات پیاده‌روی در معابر عمومی شهر بهتر از پیاده‌روی در سطح پارک‌هاست.حتی توصیه می‌شود افراد در ساعات شب بر نیمکت‌هایی که در محیط‌های پر درخت پارک‌ها قرار دارند ننشینند زیرا خطر بروز خفگی به‌دلیل انتشار دی‌اکسید‌کربن زیاد از برگ درختان وجود دارد.

انسان و بیشتر موجودات زنده، اکسیژن هوا را جذب کرده و صرف سوخت و سازهای داخلی می‌کنند و در عوض دی‌اکسید‌کربن به هوا برمی‌گرداند. این فرایند تولید دی‌اکسید‌کربن، تنفس نام دارد. تنفس در زندگی انسان و موجودات دیگری که مصرف‌کننده اکسیژن هستند، نقشی اساسی ایفا می‌کند به‌گونه‌ای که اگر برای چند لحظه مانع تنفس شویم، موجود زنده از هستی ساقط می‌شود.

تنفس فرایندی است در جهت گردش عقربه‌های ساعت. در جنگل، می‌توان تغییرات مشخص غلظت دی‌اکسیدکربن را اندازه‌‌گیری کرد. توزیع متوسط دی اکسید کربن در جو، در حدود۳۲۰ قسمت در میلیون است. با طلوع خورشید، عمل فتوسنتز آغاز می‌شود و دی اکسید کربن موجود را درختان مصرف و به ترکیبات آلی تبدیل می‌کنند و مقدار آن شدیدا کاهش می‌یابد. در اواسط روز، شدت تنفس بالا می‌رود و مصرف دی‌ اکسید کربن‌ کاهش می‌یابد و به ۱۰ تا ۱۵‌قسمت در میلیون، کمتر از متوسط روزانه اندازه‌گیری شده در ناحیه تاج درخت، می‌رسد. با غروب خورشید، عمل فتوسنتز هم متوقف می‌شود اما تنفس ادامه می‌یابد و مقدار دی اکسید کربن‌ در نزدیکی سطح زمین ممکن است به ۴۰۰‌قسمت در میلیون هم برسد.

فعالیت طبیعی شش‌ها بدین طریق است که اکسیژن دریافتی از هوای سالم را از طریق دم جذب کرده و پس از آن دی اکسید کربن را به‌صورت بازدم از بدن خارج می‌کنند، بنابراین هنگامی که افراد شب و در محیطی پر درخت ورزش می‌کنند نه تنها بر اثر این فعالیت اکسیژن بیشتری وارد بدن آنها نمی‌شود که باعث وارد شدن دی‌اکسید‌کربن به ریه‌ها و دم و باز دم مکرر دی‌اکسید‌کربن و کاهش میزان اکسیژن مورد نیاز برای بدن می‌شود.

بنابراین بهترین گزینه آن است که افراد ساعات شب را به پیاده‌روی و نه ورزش سنگین در محیط‌های پر درخت اختصاص دهند زیرا در نتیجه ورزش سنگین میزان دم و بازدم در هر دقیقه بسیار بالا می‌رود و افرادی که در ساعات شب در پارک‌ها می‌دوند در خطر جذب دی‌اکسید‌کربن بیشتر قرار می‌گیرند و این مسئله در دراز‌مدت عوارضی را در ریه آنها پدید می‌آورد.

به گزارش باشگاه خبرنگاران، ورزش های طاقت فرسا در دنیا به عنوان ماراتن شناخته می شوند و افرادی نیز هستند که علاقه عجیبی به این مسابقات دارند و سعی می کنند در آن ها شرکت کنند. این مسابقات نیازمند قدرت بدنی بالا هستند و معمولا در مسیرهای طولانی با شرایط اب و هوایی سختی نیز همراه می شوند.


** ماراتن دیوار چین


سخت ترین و طاقت فرسا ترین مسابقه دنیا هر ساله در چین برگزار می شود و نزدیک به دو دهه قدمت دارد. در این مسابقه،‌شرکت کننده ها باید بیش از 5 هزار پله با هر سرعتی که می توانند بالارفته و البته یک مسیر 9 کیلومتری را نیز طی کنند. همیشه نزدیک به 1000 نفر این مسابقه را شروع می کنند اما افرادی که می توانند از خط پایان عبور کنند بیشتر از 200 نفر نخواهند بود زیرا آماده ترین افراد هم درمیانه راه دچار مشکلات مختلف میشوند. این مسابقه به طور متوسط نزدیک به 6 ساعت طول می کشد.

** ماراتن دریایی مرده


در یکی از سخت ترین مسابقات دنیا شرکت کننده ها باید در پایین ترین نقطه از سطح زمین به رقابت بردازند. ماراتن دریای مرده هر ساله در ماه اوریل برگزار می شود و درآمدهای حاصل از آن صرف بیماران خاص خواهد شد. در این مسابقه ورزشکاران یک تغییر جوی متفاوت را احساس می کنند چرا که باید از 900 متر بالاتر از سطح دریا به 400 متر پایین تر از آن حرکت کنند. این مسابقه از سال 1993 آغاز شده است و با توجه به شرایط جوی اش هر کسی نمی تواند ان را سالم به پایان برساند.

** ماراتن قطب


همانطور که از نام این مسابقه مشخص است شرکت کننده ها باید در یک هوای بسیار سرد به رقابت بپردازند. این مسابقات در قطب شمال برگزار می شود و دمای محیط تقریبا 10- درجه است. در این مسابقه شرکت کننده ها می توانند مسابقه نصفه یا کامل را انتخاب کنند که به ترتیب در مدت 4 و 7 ساعت به پایان میرسد اما مهمترین نکته، سختی شرایط به همراه زمین پر از برف و گاهی یخ زده است. دویدن و مسابقه دادن در برف یکی از سخت ترین و مشکل ترین مسابقات دنیا است که هر ساله مصدومین زیادی هم می دهد.

** ماراتن کبیر تبت

این ماراتن هرساله در شمال هند و نزدیک مرکز تبت برگزار می شود و دارای شرایط ویژه ای است. این مسابقات در شرایط سخت و در ارتفاع 3500 متری از سطح زمین برگزار می شود این بدین معناست که دونده ها باید شرایط خاصی را تجربه کنند و با کمبود اکسیژن نیز کنار آیند. در این محدوده همچنین به خاطر کوهستانی بودن، شرکت کننده ها نیاز به هوا دارند و همه این مشکلات در کنار هم یکی از سخت ترین مسابقات دنیا را رقم می زند که هر ساله کمتر از 50 نفر از خط پایان آن عبور می کنند.

** ماراتن صحرای سابلس


این ماراتن برخلاف انچه در قطب برگزار می شود است و هدف در این مسابقات گذشتن از یک صحرایی داغ است. این مسابقه در صحرای "دیس سابلس" در مراکش برگزار می شود و کمترین دمای ان نزدیک به 50 است و این دما گاهی تا 60 نیز می رسد. این ماراتن از سال 1986 برگزار می شود و تا به حال غیر از مصدومین بیشمار 2 نفر نیز در حین آن جان خود را از دست داده اند. اصل مسابقه در 6 دوره و طی 6 روز برگزار می شود به این صورت که در انتها دوندگان مسیری 200 کیلومتری را پیموده اند. البته یک از شروط این مسابقه آن است که شرکت کننده ها باید وسایل خود را تا انتهای ماراتن به همراه داشته باشند.

** ماراتن اورست


اورست که بلندترین کوه دنیاست هر ساله میزبان بلندترین ماراتن دنیا نیز هست. این مسابقات تنها برای شرکت کننده های حرفه ای است چرا که افراد باید در ارتفاعات نزدیک به 5 هزار متر با هم به رقابت بپردازند و در این حالت دمای هوا بسیار پایین و شرایط جوی به گونه ای است که اکسیژن به درستی وارد بدن نمی شود. این مسابقات برای اولین بار در سال 1987 برگزار شد و معمولا کمتر از 10 نفر به خط پایان می رسند.

Footbrawl

25
شهریور

خبرگزاری فارس:

به نظر شما از ترکیب چهار ورزش : فوتبال ، راگبی، تکواندو و هاکی چه چیز حاصل می شود؟ استرالیایی ها از دهه 80 میلادی به این سو با ترکیب کردن این 4 رشته " Footbrawl " را ابداع کردند.

به نقل از باشگاه خبرنگاران، هدف از این ورزش رساندن توپ و فرستادن آن به دروازه حریف است. اما هرگز فکر نکنید که این حرکت آسان است. بازیکنان در این رشته ورزشی لباس ورزش رزمی را به تن کرده و کلاه و هگو به تن می کنند. در این میان شخصی که باید توپ را به دروازه حریف برساند علاوه بر تحرک داشتن و پشت سرگذاشتن حریفان باید به مبارزه پرداخته و با وارد کردن ضربات دست و پا راه خود را باز کرده و به دروازه حریف برسند.

تاریخچه این رشته ورزشی به دهه 80 میلادی و به ایالت کوینزلند استرالیا برمی گردد ." گلن پارملی" به عنوان یک مربی رزمی در این ایالت از این ورزش ترکیبی که اختراع او بود برای افزایش توانایی هنرجویان خود بهره می برد. در ابتدا این افراد بدون هیچ گونه پوشش محافظی مبارزه می کردند و در ادامه به منظور حفاظت بیشتر از پوشش های حفاظتی استفاده شد.

این بازی بین دو تیم 5 نفره برگزار می شود و در طول بازی می توانید تا حریف خود را به زمین زده و یا به او لگد بزنید. البته باید بدانید که این ضربات بایستی به مانند ورزش تکواندو باشد و توپ را نیز می توان با دست و یا با پا به سمت دروازه پرتاب کرد.