پولادین

باشگاه فرهنگی ورزشی شیراز جوان

جستجو
تقویم
مهر 1397
شیدسچپج
1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30
نظرسنجی
به نظر شما چگونه باید از محیط زیست و منابع طبیعی حفاظت نمود؟
جدیدترین یادداشت‌ها
نویسندگان
پیوندها
آمار
تعداد بازدیدکنندگان : 35271


امشب شب یلداست، شبی که ریشه در فرهنگ کهن ایرانی دارد، یلدایتـان مبارک....

دیر زمانی است که مردمان ایرانی و بسیاری از جوامع دیگر، در آغاز فصل زمستان مراسمی‌ را جشن می گیرند که در میان اقوام گوناگون، نام‌ها و انگیزه‌های متفاوتی دارد. در ایران و سرزمین‌های هم‌فرهنگ مجاور، از شب آغاز زمستان با نام «شب چله» یا «شب یلدا» نام می‌برند که همزمان با شب انقلاب زمستانی است. به علت دقت گاه شماری ایرانی و انطباق کامل آن با تقویم طبیعی، همواره و در همه سال‌ها، انقلاب زمستانی برابر با شامگاه سی‌ام آذر و بامداد یکم دی‌ است.


شب یلدا

هر چند امروزه برخی به اشتباه بر این گمانند که مراسم شب چله برای رفع نحوست بلندترین شب سال برگزار می‌شود؛ اما می‌دانیم که در باورهای کهن ایرانی هیچ روز و شبی، نحس و بد یوم شناخته نمی‌شده است. جشن شب چله، همچون بسیاری از آیین‌های ایرانی، ریشه در رویدادی کیهانی دارد.

خورشید در حرکت سالانه خود، در آخر پاییز به پایین‌ترین نقطه افق جنوب شرقی می‌رسد که موجب کوتاه شدن طول روز و افزایش زمان تاریکی شب می‌شود. اما از آغاز زمستان یا انقلاب زمستانی، خورشید دگربار بسوی شمال شرقی باز می‌گردد که نتیجه آن افزایش روشنایی روز و کاهش شب است. به عبارت دیگر، در شش‌ماهه آغاز تابستان تا آغاز زمستان، در هر شبانه‌روز خورشید اندکی پایین‌تر از محل پیشین خود در افق طلوع می‌کند تا در نهایت در آغاز زمستان به پایین‌ترین حد جنوبی خود با فاصله 5/23 درجه از شرق یا نقطه اعتدالین برسد.

از این روز به بعد، مسیر جابجایی‌های طلوع خورشید معکوس شده و دوباره بسوی بالا و نقطه انقلاب تابستانی باز می‌‌گردد. آغاز بازگشتن خورشید بسوی شمال‌شرقی و افزایش طول روز، در اندیشه و باورهای مردم باستان به عنوان زمان زایش یا تولد دیگرباره خورشید دانسته می‌شد به طوری که آن را گرامی ‌و فرخنده می‌داشتند.

در گذشته، آیین‌هایی در این هنگام برگزار می‌شده است که یکی از آنها جشنی شبانه و بیداری تا بامداد و تماشای طلوع خورشید تازه متولد شده، بوده است. جشنی که از لازمه‌های آن، حضور کهنسالان و بزرگان خانواده، به نماد کهنسالی خورشید در پایان پاییز بوده است، و همچنین خوراکی‌های فراوان برای بیداری درازمدت که همچون انار و هندوانه و سنجد، به رنگ سرخ خورشید باشند.

بسیاری از ادیان نیز به شب چله مفهومی ‌دینی دادند. در آیین میتـرا (و بعدها با نام کیش مهر)، نخستین روز زمستان به نام «خوره روز» (خورشید روز)، روز تولد مهر و نخستین روز سال نو بشمار می‌آمده است و امروزه کارکرد خود را در تقویم میلادی که ادامه گاهشماری میترایی است و حدود چهارصد سال پس از مبدأ میلادی به وجود آمده؛ ادامه می‌دهد. فرقه‌های گوناگون عیسوی، با تفاوت‌هایی، زادروز مسیح را در یکی از روزهای نزدیک به انقلاب زمستانی می‌دانند و همچنین جشن سال نو و کریسمس را همچون تقویم کهن سیستانی در همین هنگام برگزار می‌کنند.


شب یلدا


به روایت بیرونی، مبدأ سالشماری تقویم کهن سیستانی از آغاز زمستان بوده و جالب اینکه نام نخستین ماه سال آنان نیز «کریست» بوده است. منسوب داشتن میلاد به میلاد مسیح، به قرون متأخرتر باز می‌گردد و پیش از آن، آنگونه که ابوریحان بیرونی در آثارالباقیه نقل کرده است، منظور از میلاد، میلاد مهر یا خورشید است. نامگذاری نخستین ماه زمستان و سال نو با نام «دی» به معنای دادار ـ خداوند از همان باورهای میترایی سرچشمه می‌گیرد.

نخستین روز زمستان در نزد خرمدینانی که پیرو مزدک، قهرمان بزرگ ملی ایران بوده‌اند، سخت گرامی ‌و بزرگ دانسته می‌شد و از آن با نام «خرم روز» یاد می‌کرده و آیین‌هایی ویژه داشته‌اند. این مراسم و نیز سالشماری آغاز زمستانی هنوز در میان برخی اقوام دیده می‌شود که نمونه آن تقویم محلی پامیر و بدخشان (در شمال افغانستان و جنوب تاجیکستان) است. همچنین در تقویم کهن ارمنیان نیز از نخستین ماه سال نو با نام «ناواسارد» یاد شده است که با واژه اوستایی «نوسرذه» به معنای «سال نو» در پیوند است.

هر چند برگزاری مراسم شب چله و میلاد خورشید در سنت دینی زرتشتیان پذیرفته نشده است؛ اما خوشبختانه اخیراً آنان نیز می‌کوشند تا این مراسم را همچون دیگر ایرانیان برگزار کنند. البته در شبه تقویم نوظهوری که برخی زرتشتیان از آن استفاده می‌کنند و دارای سابقه تاریخی در ایران نیست، زمان شب چله با 24 آذرماه مصادف می‌شود که نه با تقویم طبیعی انطباق دارد و نه با گاهشماری دقیق ایرانی و نه با گفتار ابوریحان بیرونی که از شب چله با نام «عید نود روز» یاد می‌کند. از آنرو که فاصله شب چله با نوروز، نود روز است.

امروزه می‌توان تولد خورشید را آنگونه که پیشینیان ما به نظاره می‌نشسته‌اند، تماشا کرد. در دوران باستان بناهایی برای سنجش رسیدن خورشید به مواضع سالانه و استخراج تقویم ساخته می‌شده که یکی از مهمترین آنها چارتاقی نیاسر کاشان است. پژوهش‌ها نشان می‌دهد که این بنا بگونه‌ای طراحی و ساخته شده است که می‌توان زمان رسیدن خورشید به برخی از مواضع سالانه و نیز نقطه انقلاب زمستانی و آغاز سال نو میترایی را با دقت تماشا و تشخیص داد. چارتاقی نیاسر بنایی است که تولد خورشید بگونه‌ای ملموس و قابل تماشا در آن دیده می‌شود. این ویژگی را چارتاقی «بازه هور» در راه نیشابور به تربت حیدریه و در نزدیکی روستای رباط سفید، نیز داراست که البته فعلاً دیواری نوساخته و الحاقی مانع از دیدار پرتوهای خورشید می‌شود. هر ساله مراسم دیدار طلوع و تولد خورشید در چارتاقی نیاسر ه با حضور دوستداران باستان‌ستاره‌شناسی ایرانی و دیگر علاقه‌مندان، در شهر نیاسر کاشان برگزار می‌‌شود.
حافظ در شب یلدا


شب یلدا

معمولاً در شب یلدا رسم بر این است که صاحب‌خانه، دیوان حافظ را به بزرگتر فامیل می‌دهد. سپس هر یک از میهمانان نیت کرده و بزرگِ مجلس، این جمله را می‌گوید و تفعلی به گنجینه حافظ می‌زند: «ای حافظِ شیرازی/ تو محرم هر رازی/ بر ما نظر اندازی/ قسم به قرآن مجیدی که در سینه داری...» یا هر چیزی شبیه به این. این رسم یکی از رسوم پرطرفدار شب یلداست که امروزه با فن‌آوری روز نیز به‌روز شده. به طوری که در بعضی خانواده‌ها به جای کتاب حافظ، از فال‌نامه، نرم‌افزار تفعل مجازی در رایانه، پایگاه‌های اینترنتی ویژه فال، نرم‌افزارهای ویژه تلفن همراه، سامانه پیام کوتاه یا پیامک و... برای انجام این رسم استفاده می‌کنند که سرگرمی ‌خوبی برای خانواده‌ها در این شب بلند سال است.

پبشینهٔ جشن یلدا

یلدا و جشن‌هایی که در این شب برگزار می‌شود، یک سنت باستانی است و پیروان میتراییسم آن را از هزاران سال پیش در ایران برگزار می‌کرده‎اند. در این باور یلدا روز تولد خورشید و بعدها تولد میترا یا مهر است. این جشن در ماه پارسی «دی» قرار دارد که نام آفریننده در زمان پیش از زرتشتیان بوده است که بعدها او به نام آفریننده نور معروف شد. نور، روز و روشنایی خورشید، نشانه‌هایی از آفریدگار بود، در حالی که شب، تاریکی و سرما نشانه‌هایی از اهریمن. مشاهده تغییرات مداوم شب و روز مردم را به این باور رسانده بود که شب و روز یا روشنایی و تاریکی در یک جنگ همیشگی به سر می‌برند. روزهای بلندتر روزهای پیروزی روشنایی بود، در حالی که روزهای کوتاه‌تر نشانه‌ای از غلبهٔ تاریکی.

یلدا برگرفته از واژه‎ای سریانی است و مفهوم آن « میلاد» است (زیرا برخی معتقدند که مسیح در این شب به دنیا آمد). ایرانیان باستان این شب را شب تولد الهه مهر «میترا» می‎‎پنداشتند و به همین علت این شب را جشن می‎گرفتند و گرد آتش جمع می‎شدند و شادمانه پایکوبی می‌کردند. آن گاه خوانی الوان می‌گستردند و « میزد» نثار می‌کردند. «میزد» نذری یا ولیمه‎ای بود غیر نوشیدنی، مانند گوشت و نان و شیرینی و حلوا، و در آیین‎های ایران باستان برای هر مراسم جشن و سرور آیینی، خوانی می‌گستردند که بر آن افزون بر آلات و ادوات نیایش، مانند آتشدان، عطردان، بخوردان، برسم و غیره، برآورده‎ها و فرآورده‎های خوردنی فصل و خوراک‎های گوناگون، همچون خوراک مقدس و آیینی ویژه‌ای که آن را « میزد» می‌نامیدند، بر سفره جشن می‌نهادند.

باوری بر این مبنا نیز بین مردم رایج بود که در شب یلدا، قارون (ثروتمند افسانه ای)، در جامه کهنه هیزم شکنان به در خانه‌ها می‌آید و به مردم هیزم می‌دهد، و این هیزم‌ها در صبح روز بعد از شب یلدا، به شمش زر تبدیل می‌شود، بنابراین، باورمندان به این باور، شب یلدا را تا صبح به انتظار از راه رسیدن هیزم شکن زربخش و هدیه هیزمین خود بیدار می‌ماندند و مراسم جشن و سرور و شادمانی بر پا می‌کردند.

جشن یلدا در ایران امروز

جشن یلدا در ایران امروز نیز با گرد هم آمدن و شب‎نشینی اعضای خانواده و اقوام در کنار یکدیگر برگزار می‎شود. آیین شب یلدا یا شب چله، خوردن آجیل مخصوص، هندوانه، انار و شیرینی و میوه‌های گوناگون است که همه جنبهٔ نمادی دارند و نشانهٔ برکت، تندرستی، فراوانی و شادکامی ‌هستند. در این شب هم مثل جشن تیرگان، فال گرفتن از کتاب حافظ مرسوم است. حاضران با انتخاب و شکستن گردو از روی پوکی و یا پری آن، آینده‌گویی می‌کنند.


شب یلدا

یلدای ایرانی، شبی که خورشید از نو زاده می‌شود. یلدا در افسانه‌ها و اسطوره‌های ایرانی حدیث میلاد عشق است که هر سال در «خرم روز» مکرر می‌شود. ماه دلداده مهر است و این هر دو سر بر کار خود دارند که زمان کار ماه شب است و مهر روزها بر می‌آید. ماه بر آن است که سحرگاه، راه بر مهر ببندد و با او در آمیزد، اما همیشه در خواب می‌ماند و روز فرا می‌رسد که ماه را در آن راهی نیست. سرانجام ماه تدبیری می‌اندیشد و ستاره ای را اجیر می‌کند، ستاره ای که اگر به آسمان نگاه کنی همیشه کنار ماه قرار دارد و عاقبت نیمه شبی ستاره، ماه را بیدار می‌کند و خبر نزدیک شدن خورشید را به او می‌دهد. ماه به استقبال مهر می‌رود و راز دل می‌گوید و دلبری می‌کند و مهر را از رفتن باز می‌دارد. در چنین زمانی است که خورشید و ماه کار خود را فراموش می‌کنند و عاشقی پیشه می‌کنند و مهر دیر بر می‌آید و این شب، «یلدا» نام می‌گیرد. از آن زمان هر سال مهر و ماه تنها یک شب به دیدار یکدیگر می‌رسند و هر سال را فقط یک شب بلند و سیاه و طولانی است که همانا شب یلداست.

در زمان ابوریحان بیرونی به دی ماه، «خور ماه» (خورشید ماه) نیز می‌گفتند که نخستین روز آن خرم روز نام داشت و ماهی بود که آیین‌های بسیاری در آن برگزار می‌شد. از آن جا که خرم روز، نخستین روز دی ماه، بلندترین شب سال را پشت سر دارد پیوند آن با خورشید معنایی ژرف می‌یابد. از پس بلندترین شب سال که یلدا نامیده می‌شود خورشید از نو زاده می‌شود و طبیعت دوباره آهنگ زندگی ساز می‌کند و خرمی‌ جهان را فرا می‌گیرد.

محققان دانشگاه لیدن هلند در مطالعات جدید خود به دنبال دلیل شادی پنهانی افراد از بدبیاری دیگران دریافته‌اند که کسب احساس بهتر نسبت به خود و نوعی تقویت اعتماد به نفس می‌تواند از دلایل این امر باشد.

به گفته محققان، این تجربه که «schadenfreude» به معنی «احساس خوشحالى از بدبیارى دیگران» نام دارد، در زمان‌هایی پیش می‌آید که نوعی فرصت برای فرد در این بدبیاری برای دیگران وجود داشته یا اینکه آنها را شایسته این حالت می‌بینند. در این زمان،‌ فرد احساس حسادت کمتری داشته و نسبت به خود احساس بهتری خواهد داشت.

‌محققان دراین پژوهش از 70 دانشجوی زن و مرد خواستند که دو مصاحبه یک دانشجوی موفق را که در حال گرفتن یک موقعیت شغلی خوب بود،‌ بخوانند. آنها سپس به مطالعه مصاحبه ناظر این دانشجو پرداختند که از شکست بزرگ وی در مطالعاتش خبر داده بود. این دانشجویان سپس میزان شادی خود از بدبیاری فرد را مشخص کردند.

در میان آنها، ‌افرادی که از عزت نفس پائینتری برخوردار بودند، ‌بیشتر نسبت به دانشجوی موفق احساس تهدید داشته و schadenfreude را تجربه کرده بودند. اگرچه محققان دریافتند که صرف‌نظر از عزت نفس،‌ آن دسته از افرادی که احساس تهدید بیشتری نسبت به موفقیت فرد داشتند، به نسبت بیشتری این حس را تجربه کرده بودند که حالت کمبود تایید خود در افراد را نشان می‌داد.

طبق این پژوهش که در مجله Emotion منتشر شده، تقریبا تمام انسانها در زندگی خود تجربه این شکل از شادی را داشته‌اند که در نقطه مقابل احساس همدلی و هم‌دردی برای مردم قرار دارد.

منبع: ایسنا

خواص درمانی عرق آلوئه ورا: عرق آلوئه ورا تنظیم کننده قند خون ، تنظیم چربی خون ، افزایش سیستم ایمنی بدن، تصفیه جریان خون، کاهش کم خونی، تسهیل مدفوع بدن (برای کسانی که مبتلا به هموروئید)، درمان یبوست و تمیز کردن روده، ضد استرس و اثرات آرام بخش، موثر در درمان صرع، درمان سردردهای میگرنی و موثر در درمان MS و بیماری آلزایمر، تقویت جنسی، درمان رفلکس اسید معده، درمان زخم معده ، درمان سوزش معده، درمان اختلالات هضم، ضد التهاب روده و معده.

طریقه مصرف: بعد ازغذا یک فنجان میل شود.

بومادران گیاهی است از تیره گل ستاره‌ای (کاسنیان)به ارتفاع 20 تا 90 سانتی متر و حتی بیشتر که برگ‌هایی بدون دم برگ، دراز و پوشیده از کرک دارد و دارای بریدگی‌های زیاد و باریکی است . گل‌های سفید رنگ آن به صورت کاپیتول کوچک و مجتمع در قسمت انتهایی ساقه قرار گرفته‌اند . همه قسمت‌های گیاه دارای بوی نافذ و تلخ مزه است.

بومادران، علف هرز مزارع است و به صورت خودرو در دشت‌ها و کنار جاده‌هاو نواحی کوهستانی اروپا و در مناطقی از شمال ایران و ارتفاعات البرز می‌روید. زمان گل‌دهی گیاه از اواخر اردیبهشت تا پایان تیرماه و بهترین زمان برداشت نیمه اول تیر ماه است . قسمت دارویی این گیاه ، برگ‌ها و گل‌های آن هستند.

نام لاتین این گیاه برگرفته از آشیل، قهرمان افسانه‌ای یونان است. گفته می‌شود در دوران نبردهای تروآ(حدود 1200 سال قبل از میلاد) از بومادران برای درمان زخم و جلوگیری از خون‌ریزی و عفونت استفاده می‌شد.

نام مرسوم آن یعنی"خون دماغ" کاربرد سنتی بند آورنده خون‌ریزی را بیان می‌کند.

خواص درمانی

تا ثیر بر روی دستگاه قلبی_عروقی:

نوشیدن دمنوش بومادران رسوبات رگ‌ها و اجزای بدن را از بین می‌برد.
برطرف کننده ورم رگ‌ها می‌باشد
برای جلو گیری از خون‌ریزی بینی از دمنوش بومادران بنوشند.
بومادران کاهش دهنده قند خون است .
از دمنوش بومادران برای درمان بیماری‌های قلبی مانند ضعف قلب ، گرفتگی و درد ناحیه قلب ، ورم عضله قلب و سکته قلبی می‌توان استفاده کرد.
کاهنده فشار خون است.
تقویت کننده رگ‌های واریسی می‌باشد.

تاثیر بر روی دستگاه عصبی :

دمنوش بومادران برای انواع سردردهای میگرنی مفید می‌باشد.
برای صرع و تشنج تجویز می‌شود.
برای تسکین اعصاب ، شب‌ها از دمنوش بومادران بنوشید.
برای رفع بی‌خوابی مفید است.
دمنوش بومادران رقیق کننده خون و ضد لخته شدن خون در عروق می‌باشد.

تاثیر بر روی دستگاه ادراری و تناسلی:

برای درمان عادت دماهانه که بر اثر ترس یا سرمازدگی ، نامنظم شده است بعد از پاک شدن روزی سه فنجان دمنوش بومادران بنوشید.
این دمنوش تسکین دهنده دردهای قاعدگی می‌باشد.
برای کاهش خون‌ریزی زیاد عادت ماهانه و خون‌ریزی بین عادت ، بعد از پاک شدن به مدت روزی سه فنجان بنویشید.
دمنوش بو مادران ادرار آور است .
برای برطرف کردن ترشحات زیاد رحم هر ماه به مدت یک هفته از دمنوش بومادران بنوشید
دفع کننده سنگ کلیه می‌باشد.
قاعده آور است.
برای درما سوزش و سختی ادرار از دمنوش بومادران بنوشید.

تاثیر بر روی غدد:

به منظور تقویت کبد بعد از غذا یک فنجان از دمنوش بومادرا بنوشید.
نوشیدن این گیاه باعث افزایش تعریق می‌شود.

تاثیر بر روی دستگاه تنفسی:

برای درمان تنگی نفس مفید است.
برای رفع سرماخوردگی از دمنوش این گیاه بنوشید.
به منظور تخلیه سینوس‌ها با دمنوش بومادران استنشاق کنید.

تاثیر بر روی دستگاه حرکتی :

در درمان سیاتیک روغن بومادران را به محل درد بمالید.
برای تسکین دردها رمایسمی مفید است .
کسانی که دست‌های آن‌ها خواب می‌رود ادمنوش بومادران بنوشند.
برای درمان واریس نیز تجویز می‌شود.

تاثیر بر روی دستگاه گوارش :

در رفع بی‌اشتهایی مفید است.
دمنوش بومادران برطرف کننده اسهال می‌باشد.
برای دفع کرم روده و معده ، حداقل به مدت 10 روز صبح و شب یک فنجان از دمنوش بومادران بنوشید.
در درمان بواسیر مفید است.
دمنوش بومادران بادشکن و تقویت کننده معده می‌باشد.
دمنوش بومادران ضد انگل ژیاردیا است.
برای درمان زخم معده و اثنی‌عشر از دمنوش بومادران بعد از غذا بنوشید.

تاثیر بر روی پوست:

به منظور بهبود زخم‌های چرکین می‌توان آن را با دمنوش بومادران شست‌وشو داد .
برای روشن شدن پوست، رفع تحریکات جلدی و درمان جوش‌های آکنه دمنوش بومادران را به وسیله پارچه تمیزی بر روی پوست بمالید.
برای جلوگیری از چین و چروک صورت با جوشانده بومادران صورت را کمپرس کنید .
برای درمان لک و پیسی هر ماه به مدت بک هفته ، دمنوش بومادران بنوشید.
برای درمان جوش و آکنه ، دمنوش بومادران بنوشید.

خواص دیگر:

به منظور روییدن مو،ضماد گرم بومادران را بر روی محل مورد نظر بگذارید .
برای جلوگیری از ریزش موی سر ، با جوشانده بومادران سر خود را بنوشید.
دمنوش بومادران رفع کننده بلغم می‌باشد.
جوییدن برگ تازه بومادران برای دندان درد توصیه می‌شود.  


موارد منع مصرف و عوارض جانبیمصرف بومادراندر دوران حاملگی ، منع شده است. همچنین مصرف دمنوش بومادران نباید بیش از یک هفته باشد.مصرف زیاد بومادران باعث حالت تهوع و سرگیجه می‌گردد.به خاطر داشته باشید که دمنوش این گیاه زود فاسد می‌شود؛ سعی کنید زود نوشیده شود. طبیعت بومادران از نظر طب سنتی ایران، گرم وخشک است.


طرز تهیه

یک قاشق چای خوری از س رشاخه‌های گل دار را با حدود یک لیوان آب جوش در قوری بریزید و به مدت بیست دقیقه آن را بر روی شعله غیر مستقیم قرار دهید و پس از صاف کردن، آن را با عسل شیرین کنید و میل نمایید. خوردن آن به مدت یک هفته و هر روزتا سه بار مجاز می‌باشد.


گروهی از محققان انگلیسی و ایتالیایی دریافتند که باز نگه داشتن چشمها در هنگامی‌که دندانپزشک مشغول درمان دندان است موجب می‌شود که بیمار کمتر رنج ببرد.
دانشمندان دانشگاه کالج لندن و دانشگاه ساپینزای رم در این تحقیقات نشان دادند که نگاه کردن به بخشی از بدن که زیر یک تحریک درد قرار دارد موجب کاهش رنج بیمار می‌شود. بنابراین زمانی که بیمار به سرنگ و یا مته ای که دندانپزشک به طرف دهان وی نزدیک می‌کند نگاه کند درد کمتری می‌کشد.

در این خصوص این محققان اظهار داشتند: "اولین خط دفاعی بدن در مقابل تحریکات خارجی دردناک را فعالیت گروهی از گیرنده های مناسبی می‌سازند که گیرنده های درد نام دارند. از طریق فعالیت این گیرنده ها امکان مطالعه بر روی بررسی تحریکات درد امکانپذیر می‌شود."

در این تحقیق برای گروهی از داوطلبان تکنیک "نوروفیزیولوژیک پتانسیلهای لیزر انتقال داده شده" تجویز و به این ترتیب به آنها یک سری از تحریکات درد القا شد. این داوطلبان از طریق یک آینه دست چپ خود را می‌دیدند درحالی که دست راست آنها زیر تحریک درد لیزری قرار داست. این "بازی وهم جعبه آینه" موجب شد که آنها فکر کنند که مستقیما به دست راست خود نگاه می‌کنند. 


در این آزمایش مشاهده شد کاهش درد در این داوطلبان از زمانی آغاز شد که محل درد را روی بدن خود مشاهده کردند.

براساس گزارش ژورنال نوروساینس، نکته جالب توجه در این تحقیق این بود که سطح تحریک دردی که برای داوطلبان تجویز شده بود کاهش نیافته بود و احساس کاهش درد تنها به دلیل نگاه کردن محل درد از سوی خود داوطلب بود.
به گفته این محققان، نگاه کردن به محل درد بخشی از بدن توسط خود بیمار می‌تواند به عنوان یک استراتژی جدید در درمانهای آینده جراحیهای خارجی مدنظر قرار گیرد.

منبع: mehrnews.com