X
تبلیغات
کالج کارآفرینی تیوان

پولادین

باشگاه فرهنگی ورزشی شیراز جوان

جستجو
تقویم
تیر 1397
شیدسچپج
1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 31
نظرسنجی
به نظر شما چگونه باید از محیط زیست و منابع طبیعی حفاظت نمود؟
نویسندگان
پیوندها
آمار
تعداد بازدیدکنندگان : 33736

گفت و گو با رضا داوری اردکانی

اغلب افرادی که دو واژه فوتبال و فلسفه را کنار هم می بینند، با تعجب از ربط و نسبت میان آن ها پرسش می کنند. به همین خاطر من برای پرسش نخست می خواهم از شما بپرسم نه فقط فوتبال بلکه ورزش به طور کلی چگونه و از چه ابعادی می تواند موضوع تفکر فلسفی قرار گیرد؟آدمیان در زندگی با بسیار چیزها سروکار دارند که به وجود و ماهیتشان توجه نمی کنند و نمی پرسند که چیستند و چرا هستند و با آنها چه باید کرد اما گاهی بعضی از این چیزها صورت و جایگاه خاص و وضع اثر گذار و کارساز و احیاناً غیر عادی و بحرانی و مشکل پیدا می کنند و به صورت مسئله در می آیند. چنانکه فی المثل فقر همیشه بوده است اما تا قرن نوزدهم کسی نپرسیده بود فقر چیست و از کجاست و چگونه رفع می شود؟ پرسش فقر وقتی مطرح شد که اندیشه و گمان فائق آمدن بر آن پیش آمده بود. اکنون هم بسیار چیزها و از جمله ورزش حرفه ای بطور کلی و مخصوصاً فوتبال در عداد مسائل زندگی عصر ما درآمده است. فوتبال از آن جهت مهم است که نه فقط از میان همه بازی های ورزشی علاقه مندان بیشتر دارد بلکه جزیی از نظام زندگی شده و در اقتصاد و صنعت و تجارت جهان شأن و مقام ممتاز یافته است. با این پیش آمد فوتبال دیگر یک تعلق نیست و اهمیت ندارد که مثلاً فوتبالیست ها مشهورترین مردمان و پولسازترین آنان شده اند پرسش اینست که آیا زندگی بدون فوتبال ممکن است و چیزی هست بتواند که جای فوتبال را بگیرد.


امروزه بیشتر از فلسفه هنر سخن می گوییم و به طور اختصاصی درباره فلسفه فیلم، فلسفه موسیقی، فلسفه رمان و ... نیز صحبت می کنیم. به نظر شما آیا باید صرفاً از فلسفه ورزش سخن گفت یا اگر سخن از فلسفه فوتبال گفتیم این بدان معنی است که هر ورزشی فلسفه مضاعف مخصوص به خود را دارد، مثل فلسفه والیبال، فلسفه بسکتبال و غیره ...؟من از فلسفه ورزش ها نمی گویم بلکه پرسشم اینست که چرا فوتبال در جهان تا این اندازه اهمیت یافته است. شاید بدانید که من خود ورزشکار نبوده ام و نیستم و اگر ملامتم نمی کنید بگویم بعضی ورزشها مثل ژیمناستیک و تنیس و سپکتاکرا را از فوتبال زیباتر می دانم. اما این ها در جنب فوتبال هیچ فروغی ندارند. یکبار در یک فرودگاه خارجی فرصتی دست داد تا ده پانزده روزنامه را ورق بزنم و طبق عادت خود به صفحات ورزش هم نظری انداختم. شاید در صد ستون خبر نود و پنج ستونش به فوتبال اختصاص داشت. روزنامه ها کم و بیش می دانند که خوانندگانشان چه می خواهند و برای آن ها چه باید بنویسند. البته از فلسفه ورزش هم می توان سخن گفت اما بهتر است اکنون در این باب چیزی نگویم.پس من پرسشم را به شیوه دیگری طرح می کنم. به نظر شما ورزش چیست؟ به نوع فعالیتی ورزشی می گوییم؟ در همین جا نمی توانم از این پرسش صرفنظر کنم که به نظر شما آیا شطرنج ورزش است؟نمی خواستم از فلسفه ورزش بگویم اما چه کنم که شما پرسش را به صورت صریح و بی واسطه پیش آوردید. پس ناگزیر به اشاره عرض می کنم که ورزش در اصطلاح متداول به معنی تربیت بدن برای افزایش توانایی های جسمی و اخلاقی است. اما چون از قدیم میان ورزشکاران و پهلوانان مسابقه ترتیب می داده اند، ورزش با بازی قرین شده و بسیاری از بازی های غیر ورزشی یا غیر پهلوانی را هم در زمره ورزش ها وارد کرده اند البته شطرنج یک نوع ورزش فکری است. من حقیقة نمی دانم و فکر نکرده ام که آیا شطرنج را می توان در ذیل عنوان کلی ورزش آورد یا نه ولی آن را چندان مهم می دانم که نمی خواهم دچار خانه بدوشی شود. پس بهتر است در همین خانه ای که هست بماند. بخصوص که ورزش دانستن شطرنج حتی اگر درست نباشد، زیانی از آن به ورزش و هیچ چیز دیگر نمی رسد شاید ورزشکاران هم خوش داشته باشند که شطرنج ورزش به حساب آید. اما در بعضی تلویزیونهای غربی دیده ام که پوکر را در شبکه های ورزش پخش می کنند. اگر قرار است دایره در این سمت و سوها وسعت یابد، بهتر است که ورزش به تربیت بدنی محدود باشد.نمی توان از ورزش سخن گفت و نسبتش را با بازی در نظر نگرفت. بازی به عنوان یک مفهوم فلسفی چه شباهت ها و اختلافاتی با ورزش دارد؟بازی ضرورة بازی ورزشی نیست منتهی بازی های ورزشی هم هست و چون مهم ترین بازی ها، بازی های ورزشی است لفظ بازی، ورزش را متبادر به ذهن می کند. مردم با ورزش سه نسبت دارند. جمعی ورزشکارند و جمعی از قبل ورزش نان می خورند و گروهی هم تماشاگران ورزش ها هستند تماشاگران، تماشگر بازی ها هستند و شاید اگر ورزش بازی نبود به آن علاقه ای نشان نمی دادند. در دوران اخیر کم کم بازی از طبیعت خود خارج شده است. از جمله اوصاف بازی این است که غایت ندارد و از آن توقع سود نباید داشت ولی مدرنیته همه چیز را در راه غایت خود به کار می گیرد و می بینیم که مثلاً فوتبال ( از بازی های که در دوران مدرن پدید آمده است) به تجارت و صنعت مبدّل شده است، حتی بازیکنان (یا لااقل بازیکنان نامدار) دفتر بازرگانی و مشاور حقوقی و . . . دارند (بقیه بازیکنان هم باید زحمت بکشند تا چرخ این تجارت بگردد.) بازی وقتی غایت پیدا می کند دیگر بازی نیست و اگر هم نام بازی را حفظ کند، اثری که بازی در زندگی عمومی و روابط و مناسبات مردمان دارد برآن مترتب نمی شود. بازی بی قصد و غرض است. این را مخصوصاً بازیکنان باید بدانند. آدمیان به اقتضای ساحت صفا و صدق وجودشان و نه برای کسب سود و رسیدن به مقصود به آن می پردازند. با توجه به این معنی اگر بازی در خدمت مقاصد سوداگرانه و سیاسی درآید چون وسیله مناسبی برای رسیدن به این مقاصد نیست اگر با آن به بعضی از این مقاصد ( مثل سودهای کلان) بتوان رسید، بازی دیگر بازی نخواهد بود و چه بسا که یک نمایش خوب باشد(متن کامل این گفتگو در اولین شماره نشریه منتشر خواهد شد)

http://www.ettelaathekmatvamarefat.comمنبع

* فراهم کردن انرژی لازم برای انقباض عضلات
*
افزایش تحمل پذیری بدن برای تمرینات طولانی مدت
*
بهبود کیفیت عملکرد مغز
*
احیای ذخایر تهی شده گلیکوژن موجود در کبد و عضلات
*
تسریع فرایند ریکاوری
*
تقویت فرایند عضله سازی از طریق افزایش ترشح انسولین
*
افزایش حجم سلولها
*
کنترل و تعدیل میزان قند خون
*
کمک به جذب و هدایت پروتئین به سمت سلولهای عضلات

فوائد مصرف مداوم فیبرها

* کاهش خطر ابتلا به بیماری دیابت
*
کاهش خطر ابتلا به بیماریهای قلبی – عروقی
*
کاهش خطر ابتلا به سرطان روده بزرگ
*
کاهش میزان کلسترول مضر در خون
*
کمک به جذب و ورود گلیکوژن به خون
*
پدید آوردن احساس سیری در انسان
*
کمک به دفع سموم از بدن
*
تنظیم حرکات روده وکمک به دفع مدفوع
*
کم کردن از میزان هیدرولیز نشاسته در بدن
*
پاک کردن دستگاه گوارش

کوه‌ها، چه از نظر گستره‌ای که به زمین دارند، و چه از نظر شکل، و نیز تاثیر در طبیعت، از مهم‌ترین ساختارهای کره‌ی زمین هستند. کوه‌ها یک پنجم سیمای زمین را تشکیل می‌دهند؛ زیستگاه دست کم یک دهم از مردم جهان‌اند؛ یک سوم از مردم جهان از جنبه‌ی غذا، برق، چوب و مواد معدنی به کوه‌ها وابسته‌اند؛ و نیمی از آب شیرین مصرفی مردم جهان از کوه‌ها سرچشمه می‌گیرند.

    مطابق یک اصل بوم شناختی (ecologic) هر اندازه پستی و بلندی یا چین و شکن منطقه‌ای بیشتر باشد، «تنوع زیستی» یعنی گوناگونی جانوران و گیاهان آن منطقه، بیشتر خواهد بود. به این دلیل در کوه‌ها، گونه‌های بسیار متنوع جانوری و گیاهی را می‌توانیم ببینیم؛ پاره‌ای از گونه‌های گیاهی در سمت سایه‌گیر صخره‌ها و دامنه‌ها، و پاره‌ای دیگر در سمت آفتاب‌گیر رشد می‌کنند. پاره‌ای از آنها در ارتفاع‌های پایین که گرم‌تر هستند،و پاره‌ای دیگر در ارتفاع‌های بالاتر که سردتر هستند می‌رویند. جانوران گوناگون هم با استفاده از پوشش گیاهی متنوع، و در پناه امکانی که صخره‌ها و غارهای کوهستان برای زیست آنان فراهم می‌سازد، جمعیت‌های قابل توجهی را شکل می‌دهند. به این ترتیب، در مجموعه‌ی کوهستان‌ها و کوه‌پایه‌ها، «گیا» (حیات گیاهی منطقه = flora) و «زیا» (حیات جانوری منطقه = fauna) تنوع چشم‌گیر دارد.

کوهستان، جز آن که بستر انبوهی از گیاهان و زیستگاه گونه‌های جانوری خاص خود است، امروزه با از میان رفتن طبیعت دشت‌ها به دلیل فعالیت‌های کشاورزی و صنعتی و شهرسازی، به پناهگاه پاره‌ای از گونه‌ها که از دشت‌ها رانده شده‌اند، بدل گشته است. در سرزمین‌هایی که پیشینه‌ی تمدنی دیرین دارند - مانند ایران - طبیعت بکر معمولاً فقط در کوه‌ها باقی مانده است، زیرا دشت‌ها از قرن‌ها پیش مورد بهره‌برداری سنگین انسان بوده است. برای مثال، در ایران جنگل را فقط در کوه‌ها می‌توان یافت، و در نواحی هموار جز چند «لکه‌»ی کوچک، چیزی از جنگل باقی نمانده است.

کوه‌ها، برج‌های آب

کوه‌ها، سدهایی هستند در برابر جریان هوای کره‌ی زمین، هوا و رطوبتی که در آن است، در برخورد با کوه به بالا رانده و در نتیجه سرد و متراکم می‌شود. در این حال، امکان بارش باران و برف فراهم می‌شود. بارش‌ها یا از شکاف‌ها و حفره‌های کوهستان به عمق زمین نفوذ می‌کنند - و به این ترتیب از تبخیر شدن درامان می‌مانند و در پایین دست ظاهر می‌شوند - یا به شکل برف ذخیره می‌شوند و از محل این ذخیره، امکان جریان یافتن پیوسته‌ی جویبارها و رودها فراهم می‌آید. اگر کوه‌ها نبودند، در سرزمینی مانند ایران، بارش از آن چه که هست کم‌تر می‌شد و در تابستان‌ها هیچ روانابی نداشتیم. بنابراین می‌توان گفت که کوه‌ها، برج‌هایی هستند که آب را ذخیره می‌کنند و در طول سال، دامنه‌ها و کوه‌ پایه‌ها و دشت‌ها را با جریان «کنترل شده»‌ی آب سیراب می‌سازند.

کوه‌ها، سرچشمه‌ی رودها و سرمنشاء تمدن

بسیاری از تمدن‌های جهان، در کناره‌ی رودخانه‌هایی که از کوه‌ها سرچشمه می‌گیرند، پدید آمده‌اند؛ تمدن «میان رودان» (بین‌النهرین) که از قدیمی‌ترین تمدن‌های جهان است، در کناره‌های دجله و فرات شکل گرفت. در مرزهای کنونی ایران، تمدن بزرگی که در سیستان وجود داشته و بقایای آن به نام «شهر سوخته» معروف است، در کناره‌های رود هیرمند - و تمدن تازه کشف شده‌ی جیرفت در کناره‌های هلیل رود شکل گرفته بودند. منشا تمامی آب‌های جاری و بخش عمده‌ای از آب‌های زیرزمینی ایران، کوه‌ها هستند و به این دلیل زندگی در این سرزمین به طور کلی مدیون کوه‌ها است. در دیگر نقاط جهان هم، رودهایی که از کوه‌ها سرچشمه می‌گیرند، آبادانی و برکت را برای دشت‌ها به ارمغان می‌برند. برای نمونه می‌توان از رود زرد در چین و رودخانه‌ی گنگ در هند نام برد که از کوه‌های هیمالیا سرچشمه می‌گیرند، یا رود سند در پاکستان که از کوه‌های قراقوروم جاری می‌شود، و رود راین در اروپا که از کوه‌های آلپ سرچشمه می‌گیرد.

کوهستان، خاستگاه فرهنگ و تنوع فرهنگی

سرزمین‌های کوهستانی، کم و بیش به صورت جدا از یکدیگر و دور از دشت‌ها، حامل فرهنگ‌های گوناگونی هستند که در گذر طولانی زمان به دست قوم‌ها و گروه‌های انسانی مختلف پدید آمده‌اند. رنگارنگی تمدن‌ها و جلوه‌های چشم‌گیر زیست انسانی، تا حد بسیاری نتیجه‌ی تنوع فرهنگی شکل گرفته در کوهستان‌ها است.

کوه‌ها حدود دو سوم سطح ایران را دربرمی‌گیرند (حدود 86 میلیون هکتار کوه‌های مرتفع و 30 میلیون هکتار کوه‌پایه‌ها و تپه‌های مرتفع)، و تقریباً نیمی از روستاهای کشور که محل بیشتر فعالیت‌های کشاورزی و دام‌پروری هستند، در نواحی کاملاً کوهستانی قرار دارند. شیوه‌های متفاوت زندگی در کوهستان و دور بودن محل‌های زندگی کوه‌نشینی از یکدیگر و دسترسی دشوار به آنها، موجب شکل گرفتن فرهنگ و آداب گوناگون شده است. در ایران، بسیاری از زبان‌ها و نیم‌زبان‌ها و گویش‌ها، آوازها، گوشه‌های موسیقی، رقص‌ها، شیوه‌های معماری و دست بافت‌ها (فرش، گلیم، و ...) خاستگاه کوهستانی دارند.

یکی از شیوه‌های جالب توجه زیست انسانی که پیوند تنگاتنگی با کوهستان دارد، زندگی عشایری است. این شیوه، بیش از هر جای دیگر جهان، در ایران متداول بوده است، و نمونه‌ی استفاده‌ی هوشمندانه و کم و بیش «پایدار» از مرتع‌های کوه و دشت است. البته امروزه، با افزایش جمعیت انسانی و زیاد شدن تعداد دام‌ها، ساخت و ساز در مسیرهای «ییلاق - قشلاق» و نیز الزام‌های زندگی نوین، دیگر زندگی عشایری به شکل گذشته نمی‌تواند دوام آورد. اما، می‌توان از زیست‌ِ سازگار با طبیعت که ایل‌ها و طایفه‌های عشایری در گذشته داشتند، درس‌های ارزنده‌ای برای زندگی امروزین گرفت. از دستاوردهای هنری عشایر ایران، می‌توان به قالی‌ها و گلیم‌های دست بافت ایل قشقایی (ایل بزرگی که طول مسیرهای ییلاق - قشلاق آن چندصد کیلومتر بوده است) اشاره کرد. این دست بافته‌ها به دلیل محیط‌های متنوع زندگی که آفرینندگان آن داشته‌اند، و به خاطر برخورداری آنان از طبیعت رنگارنگ و پرجلوه‌ی کوه‌ها و کوه‌پایه‌ها، چنان تنوعی در طرح‌ها و چنان سرزندگی در رنگ‌ها و اصالت در مواد اولیه دارند که موجب شهرت بی‌نظیر آنها در جهان شده است.

کوه‌ها، الهام بخش شاعران و نویسندگان و عارفان بوده، و موضوع بسیاری از اسطوره‌ها و داستان‌های دلکش، با کوه ارتباط دارد. برای نمونه، می‌توان به داستان زندگی زال پدر رستم - معروف‌ترین پهلوان اسطوره‌ای ایران- اشاره کرد که در کوهستان بزرگ شد، و سیمرغ پرنده‌ی افسانه‌ای که یاور فرهیختگان است- و آن هم مطابق داستان‌های ایرانی در کوه می‌زید - از زال مراقبت کرد، و بعدها چندبار به رستم یاری رساند. داستان پرکشش دیگر، اسطوره‌ی آرش کمان‌گیر است که پرتاب تیر سرنوشت‌ساز او از فراز البرز کوه (یا دماوند) مرز کشور ایران را با توران تعیین کرد.

در بسیاری از دین‌ها و باورها، کوه‌ها مکان‌های پاکیزه و مقدس به شمار می‌روند. در باورهای کهن ایرانی، مهر یا میترا فرشته‌ی روشنایی و نگاهبان عهد و پیمان، همچنین آناهیتا فرشته‌ی نگاهبان آب، در کوه جایگاه دارند. پیدا است که آب خیز بودن کوه‌ها، در سرزمین کم آب ایران جایگاه پرارجی را به آنها بخشیده است.

کوه‌ها، تفرج‌گاه‌های بی‌مانند

از دیرباز، انسان‌ها برای بهره‌مند شدن از هوای فرح‌بخش و تماشای گل و گیاه و شنیدن نوای دلکش رودها، به کوه می‌‌رفته‌اند. فردوسی می‌گوید:

کنون خورد باید می‌خوش گوار                                  که می‌ بوی مشک آید از کوهسار

هوا پرخروش و زمین پر ز جوش                              خنک آن که دل شاد دارد به نوش

همچنین، برای دور کردن اندوه و راندن بی‌قراری به کوه‌پیمایی می‌پرداخته‌اند؛ نظامی در داستان خسرو و شیرین می‌گوید که فرهاد از دل تنگی راه کوه و دشت را پیش گرفت:

گرفته کوه و دشت از بی‌قراری                                 وزو در کوه و دشت افتاده زاری

نیمایوشیج، شاعر بزرگ معاصر در چندین شعر به توصیف کوه‌ها و کوه‌پیمایی می‌پردازد و از عشق خود به کوهستان و مردم کوه‌نشین سخن می‌گوید. او شعر معروف «افسانه» را از «دره‌ای سرد و خلوت» و با توصیف بادِ سر کوه «نوبن» که زبان به سخن می‌گشاید، آغاز می‌کند.

امروزه، بخش مهمی از اوقات فراغت انسان‌ها، به گردش در طبیعت و انجام وزش‌هایی که در محیط‌های طبیعی انجام می‌شوند، اختصاص دارد. پیاده‌روی در کوهستان و نیز کوه‌نوردی جدی از مهم‌ترین تفریح‌ها و ورزش‌های طبیعی هستند. در کشور اتریش حدود ده درصد مردم به کوه‌نوردی می‌پردازند، و در ایران، هر هفته در روزهای تعطیل صدها هزار نفر برای کوه‌گردی یا کوه‌نوردی به کوهستان می‌روند. نه تنها کسانی که رشته‌ی ورزشی مورد علاقه‌شان، کوه‌نوردی است، بلکه افرادی که به ورزش‌های دیگر - مانند فوتبال، کشتی، دو و میدانی - هم می‌پردازند، برای افزایش ظرفیت ششی و تقویت ماهیچه‌های پا و تواناتر شدن قلب خود، کوه‌پیمایی می‌کنند.

آرامشی که با تماشای چشم‌اندازهای پرشکوه کوهستان و غرقه گشتن در زیبایی و سکوت آن به دست می‌آید، برای انسان پرکار امروزین که در فضاهای تنگ و پر سر و صدا کار می‌کند، نعمتی بزرگ و باارزش است.

از سایت آرش

  

کوله پشتی یکی از تجهیزاتی است که برای حمل لوازم و وسایل مورد نیاز از آن استفاده میشود به عبارت دیگر تمام وسایل مورد نیاز یک کوه نورد باید درون وسیله ای قرار گیرد که این وسیله کوله پشتی(Back pack) نام دارد.

باید دارای ویژگی هایی باشد که بتوان از آن به راحتی بیشترین بهره را برد. بنا براین انتخاب یک کوله پشتی مناسب و تنظیم صحیح آن روی بدن، دو مسله بسیار مهم است.    

انتخاب کوله پشتی از اهمیت بالایی برخوردار است زیرا این وسیله همراه همیشگی شما هستند. در چندین سال اخیر شرکت های معتبر جهان کوله پشتی هایی باکاربرد های مختلف، در ابعاد و سایز های مختلف طراحی کردند که کار کاربر را در انتخاب کوله مورد نظر، آسانتر کرده است.

کوله باید دارای پارچه ای انعطاف پذیر و مقاوم در برابر نفوذ آب، کاور مخصوص ضدآب ، تسمه هایی با اسفنج نرم و قفل شونده برای شانه ها و کمر، با رگلاژ و عرض مناسب و همچنین باید دارای پشتی و زین داخلی استاندارد برای جلوگیری از فشار مضاعف به فرد، شانه ها و ستون مهره ها باشد تا صدمه جبران ناپزیری به کوهنورد  وارد نشود.

 

انتخاب و خرید کوله پشتی مناسب : 

 یقینا شما برای خرید یک کوله پشتی، مشخصه و ویژگی هایی رو مد نظر دارید و براساس اون انتخاب نهایی خودتون رو میکنید.

 ویژگی های مهم و تعیین کننده در هنگام خرید به صورت زیر است:

  1. جنسیت کوهنورد (زن یا مرد)
  2. جم یا همان لیتر کوله(حجم بار)
  3. میزان وزنی که قرار است داخل کوله قرار بگیرد (وزن بار) 
  4. نوع فعالیت یا برنامه
  5. قیمت و مارک معتبر
  •  جنسیت کوهنورد:

 جنسیت فاکتور بسیار مهمی است چرا که فیزیک بدنی آقایان با خانم ها تفاوت فراوانی دارد و به همین دلیل شرکت های معتبر کوله هایی ویژه بانوان طراحی میکنند. خانمها عموما نسبت به آقایان استخوان بندی ریز تر و ظریف تری دارند، شکل پایین تنه و خصوصا، فیزیک استخوان لگن آنها متفاوت است و سرشانه های بزرگی ندارند. کوله های مناسب خانم ها با علایمی مثل women - lady - SL و اشکالی مثل گل شیپوری مشخص میشود که بستگی به کمپانی سازنده دارد. البته آقایانی هم که دارای استخوان بندی ریزتری هستند می توانند از این کوله ها استفاده کنند.

کوله پشتی خانمها و آقایان

همانطور که میبینید کوله خانمها کشیده تر ، دارای بندهای کوله نزدیک به هم و کمربندی باریک تر و با شکلی قوس دار است که بهتر روی استخوان لگن خانمها کوله بشیند. نکته دیگر اینکه آقایانی هم  که دارای استخوان بندی ریزتری هستند می توانند این کوله ها را نیز در موقع خرید امتحان کنند شاید برای آنها مناسب تر باشد.

کوله پشتی خانمها و آقایان

    

  •  نوع برنامه یا فعالیت:

هنگام خرید یک کوله پشتی نوع برنامه های که قصد اجرای آن را دارید، مد نظر قرار بدهید. بدین منظور شرکت های سازنده کوله پشتی، برای فعالیتهای مختلف کوله پشتی های مختلفی طراحی و تولید می کنند مثل کوهنوردی، کوهنوردی فنی یا آلپی، طبیعت گردی و کمپینگ، سنگ نوردی، غارنوردی و ... .

 

کوله های طبیعت گردی: دارای جیبهای مختلفی اطراف کوله هستن و در برخی مدلها یک کوله کوچک به کوله اصلی متصل شده که میشه اونرو جدا کرد و وقتی اطراف کمپ میخواید گشت و گذار کنید همراه ببرید.

کوله های طبیعت گردی  

کوله های کوهنوردی: برای حمل بار در ساعتهای طولانی مناسب بوده و جیبهای کمتری در اطراف دارند.

خرید و نگهداری کوله پشتی کوهنوردی میلت Millet  

 کوله های فنی و آلپی: کشید ترین شکل رو دارند و گاها از جیب در اطراف اونها هم خبری نیست همچنین طراح در طراحی اونها برای حمل وسایلی مانند چوب اسکی ، کرامپون ، تبرهای یخ جایی رو در نظر گرفته.

    کوله پشتی های کوهنوردی فنی و آلپی Lowe Alpine

کوله سنگ نوردی: کوله ای باریک و بلند که از عرض پهلوهای سنگ نورد باریک تر است تا دستهای سنگ نورد مانور بیشتری داشته باشند و سنگ نورد بتواند به راحتی از میان تنوره ها و شکاف ها عبور کند.

 کوله پشتی های سنگ نوردی    

کوله یخ نوردی: کوله ای کاملا ضد آب با ویژگی های کوله سنگ نوردی اما داری بندهای مخصوص جهت حمل وسایل یخ نوردی.

خرید و نگهداری کوله پشتی کوهنوردی

کوله غار نوردی: کوله ای بسیار کشیده و استوانه ای، با ظاهری بسیار ساده.

 کوله پشتی های غار نوردی

 کوله های مخصوص جهت برنامه های ویژه. مانند: امداد و نجات، شکار، پیمایش دره و جنگل، حمل کودک، پیمایش کویر و باربری. 

البته برخی کمپانی های معتبر دارای کوله های اکسپدیشن هم هستند که مشخصات کوله های فنی رو دارند ، دارای وزن سبک تر و گنجایش بیشتر و در عین حال توان حمل وزنهای بسیار بالاتر را نیز دارند و به همین خاطر دارای قیمتهای بسیار بالایی هم هستند .

 

  • حجم کوله:

 حجم یا همان لیتر، باریست که شما میخواید درون کوله قرار بدید. با این وجود میزان حجم باری که درون یک کوله می توان قرار داد به دو واحد مختلف لیتر ویا اینچ مکعب بیان می شه. در واقع حجم دقیق یک کوله با واحد اینچ مکعب تعیین می شه، اما به دلیل قابل فهم بودن برای همه، آن را به واحد لیتر تبدیل کرده و بیان می کنند و اینکه بعضی وقتها میشنویم حجم کوله مثلا ۶۰ لیتری دقیقا ۶۰ لیتر نیست به خاطر همین تبدیل است که ممکن است پس از تبدیل، عددی مثل ۵۹.۸۳ شود و دقیقا حجم ۶۰ لیتر را به ما ندهد ولی هیچ کجا حجم کوله به لیتر را به صورت اعشار بیان نمی کنند و در این مثال ۶۰ اعلام میشه. در کل این نکته مهمی نیست.

نکته مهم بعدی اینه که برخی کوله ها به خصوص شرکت های آمریکایی دارای سایز بندی small – medium – large در کوله هاشون هستند که بین این سایز بندی ها شاهد اختلاف یکی دو لیتر هستیم اما از اونجا که در ایران اکثرا محصولات کشورهای اروپایی در بازار موجوده، با این مسایل کمتر مواجه میشیم.

حجم مناسب، به عواملی مثل: مدت زمان برنامه، فصل اجرا و نهایتا حجم وسایل یا بار کاربر بستگی داره که بسته به این عوامل، کوله ها اندازه و اشکال متفاوتی دارد.

حالا سوال اصلی که برای همه مون موقع خرید پیش میاد اینه که چه حجم کوله ای بخرم. اکثرا میدونیم که حجم مناسب به سه عامل بستگی داره : مدت زمان برنامه ، فصل اجرای برنامه و آخر هم حجم وسایل خود کوهنورد. باز هم همه میدونیم که کوله برنامه 1 روزه با 3 روزه فرق میکنه ، حجم وسایل در زمستان از سایر فصلها بیشتره و هرچه وسایلمون حرفه ای تر و کم حجم تر باشه به کوله کوچکتری نیاز داریم . با این حال یه راهنمای عمومی برای حجم مورد نیاز میتونه یه چیزی شبیه این باشه :

 

جدول انتخاب حجم کوله

دوره سفر

فصل

بهترین حجم کوله

اینچ مکعب

لیتر

5 شب و بیشتر

تابستان

4000-5000

65-80

 

بهار/ پاییز

5000 بالاتر و

80-90

 

 زمستان

5000 بالاتر و

80-90

3 تا 5 شب

تابستان

3000-4000

50-65

 

بهار/ پاییز

4000-5000

65-80

 

زمستان

5000 بالاتر و

80-90

1 تا 2 شب

تابستان

2500-3000

40-50

 

بهار/ پاییز

3000-3500

50-55

 

زمستان

4000-5000

65-80

فقط کوهپیمایی یک روزه

تابستان

1500-2000

25-35

 

بهار/ پاییز

2000-2500

35-40

 

زمستان

2500-3500

40-55

 و یا:

راهنمای خرید کوله پشتی کوهنوردی Deuter دیوتر دویتر

۱۵ لیتری و کمتر –  برای حمل وسایل مختصر، معروف به کوله صعود نهایی به قله .

    

۲۵ الی ۴۰ لیتر –  برنامه های یک روزه در فصول مختلف.

راهنمای خرید کوله پشتی کوهنوردی Deuter دیوتر دویتر 

۴۰ الی ۶۵ لیتر–  برای برنامه های ۲ روزه و چند روزه.

 راهنمای خرید کوله پشتی کوهنوردی Deuter دیوتر دویتر

۶۵ الی ۸۰ لیتر–  جهت اجرای برنامه های ویژه چند روزه در فصول مختلف.

راهنمای خرید کوله پشتی کوهنوردی Deuter دیوتر دویتر    

 

  • وزن بار:

 علاوه بر حجم، وزن بار هم بسیار مهم است. شاید تا به حال به این موضوع هیچ توجهی نداشتیم اما این یک نکته ای بسیار کلیدی در انتخاب کوله پشتی است. کوله پشتی هایی با حجم یکسان می توانند برای حمل وزنهای مختلفی طراحی شده باشند. حداکثر وزنی را که کوله مورد نظر میتواند تحمل کن توسط شرکت سازنده اعلام میشود. به شکل زیر دقت کنید. هر دو کوله دارای حجم یکسان هستند اما وزن های مختلفی را حمل میکنند.

راهنمای خرید کوله پشتی کوهنوردی Deuter دیوتر دویتر
 

 کوله هایی که در تصویر مشاهده می کنید از آنجا که با SL مشخص شده برای خانمها طراحی شده و کوله سمت راست برای حمل حداکثر ۲۷ کیلوگرم و دیگری برای حمل حداکثر بار ۲۰ کیلوگرم طراحی شده است. این ویژگی باعث شده که کوله سمت راست با وزن دو و نیم کیلو سنگین تر از کوله دوم، با وزن یک کیلو و هفتصد گرم باشد و همچنین کوله اول از نظر قیمت گرانتر از کوله دوم باشد. حداکثر وزن مشخص شده به این معنا نیست که اگر وزن بیشتری داخل کوله قرار دادیم کوله پاره شود و طاقت آنرا نداشته باشد بلکه به معنی اینست که دیگر کوهنورد آن احساس راحتی قبلی را نخواهد داشت و سیستم کوله برای انتقال وزن بار به روی بدن به صورت صحیح جوابگو نخواهد بود. شما باید علاوه بر مقدار حجم وسایل، وزن آنها را نیز محاسبه کنید یا تخمین بزنید تا کوله مناسب تری انتخاب کنید. در این مثال اگر حجم بار شما حداکثر از۷۰ لیتر تجاوز نمی کند و وزن آن از حدود ۲۰ کیلو فراتر نمی رود می توانید با انتخاب کوله دوم هم در پول خود صرفه جویی کنید و هم به دلیل اینکه کوله سبک تری به برنامه میبرید بار کمتری در مجموع حمل کنید و انرژی کمتری مصرف و لذت بیشتری ببرید.

 پس: اگر ۲ کوله با مارکهای یکسان، حجم های یکسان ولی وزنهای مختلف دیدید، وزن کوله سبک تر دلیل بر تکنولوژی برتر نیست. بلکه به احتمال زیاد کوله سبک تر برای حمل وزن کمتری طراحی شده که باید ریز بین باشید و اطلاعات کوله ها را دقیق مطالعه کنید.

 

  • اندازه کوله پشتی:

اندازه کوله باید متناسب قد شما باشد. اگر قد کوله برای شما کوتاه باشد فشار وزن کوله بیشتر در قسمت میانی کمر قرار میگیرد که در مدت زمان طولانی باعث درد در قسمت میانی کمر شما خواهد شد و اگر قد کوله بلند باشد روی عضلات سرینی قرار میگیرد و مانع در حرکت مناسب شما خواهد شد و تعادلتان را بهم خواهد زد. قبل از خرید کوله پشتی باید به این نکته دقت کنید، چیزی که کمتر کسی به آن اهمیت میدهد و اتفاقا بسیار مهم نیز می باشد. هر کوله پشتی برای یک محدوده مشخص اندازه تنه کوهنورد مناسب می باشد (باسن تا گردن). 

 برای هر دو کوله چیزی به عنوان Torso در قسمت ویژگیهای کوله (Specification) آمده است و محدوده ای را به اینچ مشخص کرده. مثلا برای کوله اول ۲۰ـ۱۳ اینچ ذکر شده یعنی بین ۳۳ سانتیمتر تا حدود ۵۱ سانتیمتر. این عدد اندازه ارتفاع تنه شماست به این نحو که مطابق شکل زیر از بالای باسن تا ابتدای گردن (جایی که شانه و گردن به هم میرسند) را اندازه گیری می کنیم.        

 حال در موقع خرید کوله پشتی باید کوله ای را بخرید که اندازه تنه شما در محدوده اندازه ذکر شده کوله پشتی باشد. چنانچه اندازه تنه شما برای دو سایز مختلف کوله مناسب بود همیشه اندازه کوچکتر را انتخاب کنید. البته در ایران که اکثرا کوله های اروپایی به فروش می رسد هر کوله تنها در یک سایز ارایه می شود اما اکثر کوله های آمریکایی حداقل در سه سایز کوچک ، متوسط و بزرگ ارایه می شود و اینجاست که می توانید تفاوت تکنولوژی و دقت آمریکایی را با اروپایی مقایسه کنید. به همین دلیل، کاری که هنگام خرید در ایران باید بکنیم این است که چنانچه اندازه تنه ما در محدوده کوله انتخابی نبود باید یا به سراغ نوع دیگر برویم یا چنانچه اندازه تنه کوهنورد کوچک تر از محدوده بود و کوهنور مرد بود به سراغ مدل زنانه آن کوله برود.

 برای مثال به کوله سمت راست نگاه کنید. کوله ای کشیده نسبت به کوله دومی است و محدوده اندازه تنه بزرگتری دارد. هر دو از یک کمپانی و یک سری اما کوله اول برای افراد خاص ساخته شده. افرادی که قد آنها بالای ۱۸۵ سانتی متر است و این محدودیت را با حروف EL نشان میدهند. حتی بدرد من که ۱۸۳ سانت قدمه نمیخوره و نمیتونیم اون طور که باید وشاید باهم کنار بیایم.

 

مارک معتبر:

 معتبرترین شرکتهای کوله پشتی های کوهنوردی NorthFace ,Millet ,Lowe Alpine , Deuter و ... میباشند.

 

پیشنهادات پایانی خرید کوله:

  • شاید بپرسید چرا باید کوله های خارجی گران بخرید؟ مهمترین موارد کیفیت پارچه، زیپ های بسیار با کیفیت در شرایط آب و هوایی گوناگون ، تنظیم بار درست، راحتی و مهمتر از آن اطمینان است.
  • اکثر کوهنوردان نیاز به 3 کوله ی قله، یک روزه و سه روزه دارند.
    • کوله قله فقط باید سبک باشد و نیاز به هزینه کردن برای خرید کوله های گران نیست.
    • کوله های یک روزه خرید با قیمت مناسب کوله ایرانی قایا (Gaya) یا نیکو (Neeko) پیشنهاد می کنیم، اگر دستان در جیب می رود بیشک دویتر(Dueter) بخرید.
    • کوله های سه یا چند روزه باید دستان به جیب برود و پس از انتخاب نوع فعالیت دویتر Dueter بگیرید و یا Millet ,Lowe Alpine که در این موارد کاملا سلیقه است.
  • در نهایت از فروشگاه معتبر خرید کنید و کوله و کفش را اینترنتی سفارش ندید...

 


آیا می‌دانید شدت ورزش به چه معنی است یا منظور از ورزش ملایم، متوسط و شدید چیست؟ وقتی ورزش می‌کنید از کجا باید بفهمید که ورزش شما مفید بوده و از شدت مناسبی برخوردار است؟ یا از همه مهمتر چطور می‌توان شدت ورزش را اندازه‌گیری کرد؟ برای دانستن اطلاعاتی در مورد شدت ورزش می‌توانید از این مقاله استفاده کنید.

شدت ورزش یعنی چه؟
شدت ورزشی که انجام می‌دهید، میزان اکسیژن مصرفی‌ای که برای ورزش کردن مصرف می‌شود و نیز میزان کالری‌ای که هنگام ورزش می‌سوزانید را تعیین می‌کند. در مورد ورزشهای ایروبیک مانند پیاده‌روی، شنا یا دوچرخه سواری هرچه ورزش برای شما سخت‌تر باشد شدت بیشتری دارد. به عنوان یک قانون عمومی ورزش با شدت متوسط بهترین است. اگر ورزش شما بسیار ملایم باشد به اهدافی مانند تناسب اندام یا کاهش وزن دست پیدا نمی‌کنید و اگر بسیار شدید ورزش کنید ممکن است خسته و فرسوده شوید، احتمال رها کردن ورزش زیاد می‌شود و خطر آسیب دیدگی نیز افزایش می‌یابد. ورزش متوسط خطر آسیب‌دیدگی را کاهش می‌دهد و شانس ادامه برنامه ورزشی و پیشرفت در آن نیز بسیار بیشتر می‌شود.

چگونه شدت ورزش را اندازه گیری کنیم؟
اگر به دنبال روش ساده‌ای هستید که نیاز به محاسبات ندارد می‌توانید از این روش استفاده کنید. وقتی با شدت متوسط ورزش می‌کنید، ورزش برای شما قابل انجام است اما احساس می‌کنید که این ورزش کمی برای شما سخت است. وقتی این علائم را دارید بدانید که شدت ورزش شما متوسط است:

تند‌تر از معمول نفس می‌کشید.

کمی تعریق دارید.

مقداری کشش در عضلات احساس می‌کنید.

روش دیگر برای تخمین شدت ورزش، تست صحبت کردن است. در ورزش با شدت متوسط شما می‌توانید جملات کوتاه را بگویید اما نمی‌توانید جملات بلند و دنباله دار را بگوئید یا آواز بخوانید!

اگر روش دقیقتری می‌خواهید و ترجیح می‌دهید از محاسبات کمک بگیرید می‌توانید از تعداد ضربان قلب استفاده کنید. برای این کار باید ضربان قلب هدف را برای خود تعیین کنید. وقتی که با آخرین توان ورزش می‌کنید ضربان قلب شما در حداکثر میزان خود قرار دارد. این میزان را بشمارید. اگر شما یک فرد بالغ و سالم هستید، شدت ورزش شما باید تا حدی باشد که ضربان قلبتان بین 60 تا 85 درصد حداکثر ضربان قلب شما باشد. البته اگر بیماری خاصی دارید، سابقه مشکلات قلبی ریوی دارید یا دارو مصرف می‌کنید قبل از این کار در مورد شدت ورزش باید با پزشک خود مشورت کنید.

ضربان قلب هدف را چگونه به دست آوریم؟
برای اینکه ضربان قلب هدف را برای خود تعیین کنید به این طریق عمل کنید.

سن خود را از عدد 220 کم کنید. عدد به دست آمده تقریبا بالاترین میزان ضربان قلب شماست.

این عدد را در 6/0 ضرب کنید تا حد پایینی ضربان قلب به دست آید.

همان عدد را در 85/0 ضرب کنید تا حد بالایی ضربان قلب شما به دست آید. این دو عدد به دست آمده تعداد ضربان قلب مناسب شماست که حین ورزش باید ضربان قلبتان در این محدوده باشد.

چگونه ضربان قلب را چک کنیم؟
هنگام ورزش می‌توانید ضربان قلب خود را اندازه بگیرید. برای این کار می‌توانید با دو انگشت خود در گردن، کنار نای را لمس کنید. حتما می‌توانید نبض را پیدا کنید. ضربانی که زیر انگشتان خود احساس می‌کنید نبض شریان کاروتید است. همزمان به ساعت نگاه کنید و تعداد ضربانها را به مدت 15 ثانیه بشمارید. در نهایت عدد به دست آمده را در 4 ضرب کنید تا تعداد ضربان قلب شما در یک دقیقه به دست بیاید. می‌توانید تعداد ضربانها را با استفاده از نبض مچ دست نیز تعیین کنید. برای این کار باید انگشتها را روی سطح داخلی مچ دست، در سمت نزدیک به انگشت شست بین استخوان و تاندون قرار دهید تا نبض شریان رادیال را احساس کنید. باز هم تعداد ضربان را در 15 ثانیه شمرده و آن را 4 برابر کنید تا تعداد ضربان قلب در یک دقیقه به دست آید.

اگر هنگام ورزش تعداد ضربان قلب شما در محدوده گفته شده قرار دارد شدت ورزش شما کاملا مناسب است. اگر ضربان قلب شما آهسته‌تر از محدوده‌ی هدف بود کمی به شدت ورزش اضافه کنید و اگر ضربان قلبتان سریعتر از چیزی است که باید باشد کمی ملایم‌تر ورزش کنید تا به محدوده‌ی مورد نظر برسید. به تدریج با پیشرفت در ورزش می‌توانید شدت ورزش را کمی افزایش داده و مجددا برای خود ضربان قلب هدف را تعیین کنید.

دانستن شدت ورزش چه فایده‌ای دارد؟
اگر با شدت مناسب ورزش کنید، منافع بیشتری از ورزش کردن خود به دست خواهید آورد. در این صورت به مرور زمان می‌توانید شدت ورزش خود را، متناسب با افزایش کارایی قلب افزایش دهید. هرچه بیشتر به پیش می‌روید بدون اینکه فشار بسیار زیادی به شما وارد شود هم از منافع ورزش بیشترین استفاده را می‌کنید و هم به مرور زمان، شدت ورزش را بدون اینکه بار اضافی به قلب شما تحمیل شود افزایش داده و به حداکثر خواهید رساند.