درباره من
درود . در صورت نیاز به شماره: 09172618717 تماس بگیرید
ادامه...
قیمت ارز؛ آیا کوهنوردان مستقل با صعودهای برون مرزی خداحافظی می‌کنند؟
افزایش قیمت ارز در ماه‌های اخیر بر روی فعالیت ورزشکاران مستقل مخصوصا کوهنوردانی که خواهان صعودهای برون مرزی هستند تاثیر گذاشته است به‌طوریکه یکی از این کوهنوردان به خبرنگار یورونیوز می‌گوید با ادامه این وضعیت باید قید صعودهای خارجی را بزند.
پروانه کاظمی پرافتخارترین کوهنورد زن ایران است. او به تازگی از گاشربروم ۲ به تهران بازگشته و به دلیل تغییرات آب و هوایی و بهمن و بوران شدید در منطقه، موفق به صعود به قله نشده است. با این حال او صعود به پنج قله ۸ هزارمتری جهان را در کارنامه دارد و تنها زن ایرانی به شمار می‌آید که چنین کارنامه پر و پیمانی از صعودهای بین‌المللی به دست آورده، آن هم به طور مستقل و بدون حمایت فدراسیون کوهنوردی و نهادهای دولتی.
اکنون نیز با بحران ارزی پیش آمده در کشور خیلی صریح به یورونیوز می‌گوید: «بعید می‌دانم سفر برون‌مرزی دیگری بتوان رفت و صعود برون مرزی داشت. قبل سفر به پاکستان برای صعود به گاشربروم بیشترین استرسی که کشیدم از همین ماجرای ارز بود.»
او اضافه می‌کند: «ورزش کوهنوردی ارتفاع به‌گونه‌ای است که باید تمام وسایل خارجی باشند و حتی در تهیه وسیله کوهنوردی هم با این قیمت ارز به مشکل برمی‌خوریم.»
افزایش قیمت ارز در ماه‌های اخیر بر روی فعالیت ورزشکاران مستقل مخصوصا کوهنوردانی که خواهان صعودهای برون مرزی هستند تاثیر گذاشته است به‌طوریکه یکی از این کوهنوردان به خبرنگار یورونیوز می‌گوید با ادامه این وضعیت باید قید صعودهای خارجی را بزند.
پروانه کاظمی پرافتخارترین کوهنورد زن ایران است. او به تازگی از گاشربروم ۲ به تهران بازگشته و به دلیل تغییرات آب و هوایی و بهمن و بوران شدید در منطقه، موفق به صعود به قله نشده است. با این حال او صعود به پنج قله ۸ هزارمتری جهان را در کارنامه دارد و تنها زن ایرانی به شمار می‌آید که چنین کارنامه پر و پیمانی از صعودهای بین‌المللی به دست آورده، آن هم به طور مستقل و بدون حمایت فدراسیون کوهنوردی و نهادهای دولتی.
اکنون نیز با بحران ارزی پیش آمده در کشور خیلی صریح به یورونیوز می‌گوید: «بعید می‌دانم سفر برون‌مرزی دیگری بتوان رفت و صعود برون مرزی داشت. قبل سفر به پاکستان برای صعود به گاشربروم بیشترین استرسی که کشیدم از همین ماجرای ارز بود.»
او اضافه می‌کند: «ورزش کوهنوردی ارتفاع به‌گونه‌ای است که باید تمام وسایل خارجی باشند و حتی در تهیه وسیله کوهنوردی هم با این قیمت ارز به مشکل برمی‌خوریم.»
وی با اشاره به اینکه اگر یک کوهنورد مستقل از این مرحله عبور کند، مشکل دیگری پیش می‌آید: «قرارداد با شرکت خارجی باید بسته شود که لازم است چندین هزار دلار به آنها داده شود. شرایط به‌گونه‌ای است که شما حتی اگر پول هم داشته باشید نمی‌توانید ارز بخرید.»
افزایش قیمت ارز در ماه‌های اخیر بر روی فعالیت ورزشکاران مستقل مخصوصا کوهنوردانی که خواهان صعودهای برون مرزی هستند تاثیر گذاشته است به‌طوریکه یکی از این کوهنوردان به خبرنگار یورونیوز می‌گوید با ادامه این وضعیت باید قید صعودهای خارجی را بزند.
پروانه کاظمی پرافتخارترین کوهنورد زن ایران است. او به تازگی از گاشربروم ۲ به تهران بازگشته و به دلیل تغییرات آب و هوایی و بهمن و بوران شدید در منطقه، موفق به صعود به قله نشده است. با این حال او صعود به پنج قله ۸ هزارمتری جهان را در کارنامه دارد و تنها زن ایرانی به شمار می‌آید که چنین کارنامه پر و پیمانی از صعودهای بین‌المللی به دست آورده، آن هم به طور مستقل و بدون حمایت فدراسیون کوهنوردی و نهادهای دولتی.
اکنون نیز با بحران ارزی پیش آمده در کشور خیلی صریح به یورونیوز می‌گوید: «بعید می‌دانم سفر برون‌مرزی دیگری بتوان رفت و صعود برون مرزی داشت. قبل سفر به پاکستان برای صعود به گاشربروم بیشترین استرسی که کشیدم از همین ماجرای ارز بود.»
او اضافه می‌کند: «ورزش کوهنوردی ارتفاع به‌گونه‌ای است که باید تمام وسایل خارجی باشند و حتی در تهیه وسیله کوهنوردی هم با این قیمت ارز به مشکل برمی‌خوریم.»
وی با اشاره به اینکه اگر یک کوهنورد مستقل از این مرحله عبور کند، مشکل دیگری پیش می‌آید: «قرارداد با شرکت خارجی باید بسته شود که لازم است چندین هزار دلار به آنها داده شود. شرایط به‌گونه‌ای است که شما حتی اگر پول هم داشته باشید نمی‌توانید ارز بخرید.»
خانم کاظمی می‌گوید برای صعود اخیرش به گاشربروم ۲ تنها ۵۰۰ یورو ارز مسافرتی داده شد: «آن زمان که می‌خواستم به اورست بروم همین مشکل را داشتم. به بانک مرزی نامه دادم که اگر امکان دارد به من ارز دولتی بدهید چون برای ثبت یک رکورد جهانی برای ایران این سفر را انجام می‌دهم. اصلا به من جوابی ندادند. الان که دیگر وضعیت جای خود دارد.»
او تصریح می‌کند: «در حال حاضر بعید نیست که به من بگویند که چرا اصلا ورزش می‌کنم. به همین خاطر بعید می‌دانم بتوان با این وضعیت به صعودهای بین‌المللی دیگری فکر کرد.»
وی درباره تجربه آخر خودش می‌گوید: « روز آخری که می‌خواستم بروم باید مقداری دلار می‌خریدم. وقتی تلفن می‌زدم می‌گفتند قیمت ۷ هزار و ۴۰۰ تومان است. وقتی به صرافی می‌رسیدم قیمت ۷ هزار و ۵۰۰ می‌شد. تصمیم که می‌گرفتم قیمت به ۷ هزار و ۶۰۰ تومان می‌رسید. اصلا نمی‌دانستم چه باید بکنم؟»
گویا شرایط ارزی در کشور کوهنوردان مستقلی چون پروانه کاظمی را با مشکل جدی مواجه خواهد کرد. مشکلاتی که شاید به عدم تداوم برنامه‌ریزی صعودهای بین‌المللی این دسته از کوهنوردان بینجامد. تیم‌های ملی مختلف کماکان با حمایت فدراسیون‌ها در حال اعزام به مسابقات بین‌المللی هستند و ورزشکاران مستقل در رشته‌هایی چون کوهنوردی باید خودشان را برای روزهای سخت پیش رو آماده کنند.
چگونه در طبیعت گردی مراقب محیط زیست و جنگل ها باشیم؟
طبیعتگردی یکی از اشکال پرطرفدار و محبوب گردشگری است که به تدریج جذابیت بیشتری نیز میان اقشار مختلف جامعه پیدا می‌کند. محبوبیت طبیعتگردی به گونه‌ایست که برخی از نقاط دوردست با خرید بلیط هواپیما به منطقه ای با طبیعت خاص می‌روند تا سبک دیگری از طبیعتگردی (کویرموردی، جنگل گردی، کوهنوردی و غیره) را تجربه کنند. با گسترش هر چه بیشتر سبک سفر طبیعتگردی، گونه هایی از آسیب به طبیعت هم پدید می‌آید. از آتش سوزی گرفته تا رهاشدن زباله های انسانی در طبیعت. از همین رو به موازات طبیعتگردی نیاز است تا فرهنگسازی پیرامون محافظت از طبیعت و جنگل ها را هم در نظر داشته باشیم و دنبال کنیم. در این نوشته از سفرمارکت درباره برخی از آداب طبیعتگردی پایدار را که در آن، سفر و طبیعتگردی کمترین آسیب را به طبیعت وارد می‌کند، گفتگو می‌کنیم.
ما در سفر چه آسیب هایی به طبیعت وارد می کنیم؟
گستره آسیب هایی که در طبیعتگردی نادرست به طبیعت وارد می شود بزرگ است. آتش روشن کردن غیراصولی و خاموش نکردن درست، یکی از بزرگترین تهدیدها برای طبیعت و پوشش گیاهی ایران به شمار می‌رود. رها کردن زباله مخصوصا زباله های پلاستیکی، یکی دیگر از آسیب هایی است که ما به طبیعت وارد می‌کنیم. شکار و دام گزاری برای جانوران و پرندگان، دیگر رفتار نادرست برخی در سفر است. شکستن نهال ها، شاخه های درختان، خراب کردن عمدی یا غیرعمدی لانه پرندگان، از دیگر کارهایی است که باید در طی طبیعتگردی از آنها دوری کنیم. همچنین رفتن با خودروهای آفرود به میان جنگل‌ها و مناطق بکر طبیعی یکی دیگر از رفتارهای آسیب رسان به طبیعت است.
چگونه از آتش سوزی در جنگل جلوگیری کنیم؟
بنا به برخی از آمارها، بیش از ۹۰ درصد آتش سوزی جنگل ها در ایران، عامل انسانی دارد و وزش بادهای گرم، تنها عامل گسترش‌دهنده آن است. اگر آتش افروزی های عمدی با هدف جنگلخواری و سپس ویلاسازی را کنار بگذاریم، گروه بزرگی از آتش سوزی ها در اثر اینست که افراد آتش را در جای نامناسب و با روش نامناسب روشن می‌کنند و سپس، بدون آنکه آن را کاملا خاموش کنند، آن را رها می‌کنند. فصل پاییز و زمستان که درختان خشک هستند، بدترین و حساس ترین زمان برای روشن کردن آتش هستند. اگر پیرامون جایی که قرار است آتش روشن شود، خرده چوب و برگ باشد، امکان گسترش آتش وجود دارد. به عبارتی آتش باید در یک بستر خشک و ایمن روشن شود. یک کار ایمنی اینست که پیرامون آتش، با سنگ محصور شود و یا آتش در یک گودی برافروخته شود و سپس در همانجا خاموش و دفن شود.
گام مهم بعدی اینست که پیش از ترک محل، از کاملا خاموش شدن آتش مطمئن شد. استفاده از برخی مواد آتشزا مانند بنزین نیز گاهی بسیار خطرناک است. بسیاری از آتش سوزی ها، به این دلیل برافروخته می شوند چون به نظر می رسد خاموش هستند اما هنوز ذغال های برافروخته در زیر وجود دارد و در اثر وزش باد، جا به جا شده و موجب ایجاد یک آتش سوزی بزرگ می شود.
در سفر به طبیعت با زباله هایمان چه کنیم؟
زباله و به طور خاص زباله های پلاستیکی، یک تهدید بزرگ برای طبیعت به شمار می‌روند. فرض کنید تعدادی گردشگر با هدف طبیعتگردی با بلیط هواپیما خود را به نزدیکترین فرودگاه یک جنگل بکر می‌رسانند. بعد با خودرو تا حاشیه جنگل رفته و چند روز در میان جنگل اتراق می‌کنند و سپس با همین مسیر، به شهرشان بازمی‌گردند. این سفر ممکن است بیشینه یک هفته طول بکشد. اما اگر این افراد یک بطری پلاستیکی آب را در طبیعت رها کرده باشند، این پلاستیک ۳۰۰ سال به جا می‌ماند! پلاستیک ها به اشکال مختلف در طبیعت می‌مانند و آن را مسموم می‌سازند. گاهی جانداران در آن گیر می‌کنند و نمی‌توانند خود را نجات دهند. گاهی آنها را خورده و به این ترتیب بیمار شده و می‌میرند. گاهی پلاستیک ها به تدریج خرد شده و بدون آنکه به آسانی دیده شوند مانند ماسه درآمده و به عنوان ریزذرات پلاستیکی وارد بدن جانداران مختلف می‌شوند و حتی پس از یک فرایند طولانی سر از سفره های خودمان درمی‌آورند. ظروف پلاستیکی در اشکال مختلف، وارد سبک زندگی ما مخصوصا در پیک نیک و سفر به طبیعت شده‌اند. چون زحمت شستن ظرف را از ما می‌گیرند و این راحت‌طلبی، هزینه سنگینی برای طبیعت دارد. لیوان، نی، بشقاب، سفره و انواع و اقسام ظروف پلاستیکی، در سفرهای ما ممکن است در طبیعت جا بمانند. از همین رو، بزرگترین پیشنهاد برای طبیعتگردی پایدار اینست که تا جای ممکن از ظروف یکبار مصرف پلاستیکی استفاده نکنیم و اگر استفاده کردیم، آنها را جمع کرده و با خود از طبیعت بیرون ببریم. طبیعت، سطل زباله ما نیست! از آن مهمتر، دست به زباله سوزی نزنیم. سوزاندن زباله به شکل غیراصولی، خود یک تهدید بزرگ برای طبیعت است.
مراقب جانوران و پرندگان باشیم!
ما به اشکال می توانیم از موجودات دیگری که در طبیعت زندگی می‌کنند مراقبت کنیم. نخست اینکه به اشکال گوناگون جان آنها را تهدید نکنیم. شکار آنها با گلوله های ساچمه ای یا هر وسیله دیگری را کنار بگذاریم. نمی‌دانم چه کسی گفته است که شکار یک ورزش یا تفریح است! ولی شما آن را انجام ندهید. شکار کردن شامل هر نوع دامگذاری در طبیعت هم می‌شود. برخی باور دارند که تخم برخی پرندگان برای سلامتی سودمند است. حتی اگر چنین هم باشد، از برداشتن تخم پرندگان در طبیعت خودداری کنید. چون وجود خود آن پرندگان اهمیت بیشتری دارد. شاید فکر کنید غذا دادن و گذاشتن غذا برای جانوران طبیعت، لطف به آنان است. اما کاملا اشتباه است! وقتی ما غذای خودمان را به جانوران می‌دهیم در حال تغییر دادن ذائقه آنها هستیم و این به آنان آسیب می زند. دیگر اینکه موجب می شود آنان از غریزه شکار و خوراک جویی خود دور شوند و تبدیل به موجوداتی وابسته و نیازمند به انسان ها شوند. در نتیجه بسیار آسیب پذیر شده و نمی توانند غذای خود را از طبیعت بیابند یا شکار کنند.
شهروندانی مسئول و مراقب باشیم
بی تفاوتی یکی از عوامل آسیب به طبیعت است. اگر در سفر به جنگل متوجه شدیم که عده ای به طور غیرقانونی در حال بریدن درختان هستند، باید به جنگلبانی خبر بدهیم. نه اینکه بی تفاوت از کنار موضوع عبور کنیم و بگوییم به ما ربطی ندارد. این مساله درباره طیف گسترده ای از کارهای غیرقانونی وجود دارد و تک تک ما شهروندان باید مراقب دارایی مشترکمان یعنی منابع طبیعی کشورمان باشیم. شکار و دام گستری برای پرندگان مهاجر، قطع درختان، رها کردن زباله در طبیعت و خیلی از کارهای غیرقانونی دیگر باید توسط همه ما پیگیری شود. زیرا شمار جنگلبانان و محیط بانان کشور بسیار کمتر از میانگین جهانی لازم است و نمی توانیم همه مسئولیت مراقبت از محیط زیست کشورمان را بر دوش آنها بگذاریم. هوشیاری در زمان مشاهده آتش سوزی هم اهمیت زیادی دارد. زیرا هر چه زودتر برای خاموش کردن آتش اقدام شود، شانس کنترل آن بیشتر می‌شود.
مراقبت از طبیعت پس از بازگشتن به خانه هم ادامه دارد!
شاید فکر کنید زمانی که از طبیعتگردی بازگشتیم و با خودرو یا بلیط هواپیما خود را به خانه رساندیم، مسئولیت ما در قبال طبیعت هم به پایان می‌رسد. ولی اینطور نیست! برای نمونه ممکن است شما در مسیر برگشت در کنار یک رستوران کنار جاده ای توقف کنید. زمانی که قصد سفارش غذا دارید، رستوران‌دار می‌گوید که غذا با گوشت پرندگان مهاجر هم موجود هست. آیا شما آن را سفارش می‌دهید؟ صرف نظر از اینکه این کار قانونی هست یا نه، ما وظیفه داریم از پذیرش این پیشنهاد خودداری کنیم و با تحریم آن، جلوی گسترش بیشتر شکار پرندگان مهاجر را بگیریم.
فلاسک و ماگ مناسب برای دوستداران سفر و طبیعتگردان
ماگ و فلاسک از لوازم مورد علاقه و بسیار کاربردی برای دوستداران سفر و طبیعت میباشد چراکه در هنگام کمپ،سفر و در جاده ها به راحتی قابل استفاده هستند.
ماگ چیست؟
ماگ(mug) نوعی فنجان است که اغلب برای نوشیدنی‌های گرم نظیر چای، قهوه، شیرداغ و… مورد استفاده قرار می‌گیرد. ماگ‌ها عمدتا حجم و گنجایش بالاتری نسبت به سایر ظروف مشابه دارند و همچنین یک دسته برای راحتی استفاده روی آنها طراحی می‌شود. یک ماگ معمولا ۳۵۰ تا ۵۰۰ میلی‌لیتر حجم دارد که این مقدار دو برابر یک فنجان چای است. از نظر ظاهر، طراحی ماگ کاملا غیر رسمی است و به عنوان یک وسیله شخصی از آن استفاده می‌شود. ماگ‌ها کمتر در شرایط رسمی کاربرد دارند.ماگ تبلیغاتی از جمله وسایل ضروری جهت آشامیدن در طول روز میباشند و جنبه شخصی برای مخاطب شما دارند .
انواع (ماگ)
عبارتند از
لیوان سرامیکی یا ماگ سرامیکی، لیوان حرارتی یا لیوان جادویی، فنجان تبلیغاتی، لیوان پلاستیکی، لیوان نشکن، لیوان کریستال، لیوان شیشه ای، لیوان چینی، لیوان فلزی و لیوان کاغذی.
فلاسک
- یک فلاسک خلاء کاربردی، یک بطری شیشه‌ای، فلزی یا پلاستیکی با دیواره‌های میان تهی است که فضای باریک میان دیواره‌های درونی و بیرونی از هوا خالی شده‌است. همچنین میتوان آنها را دو بطری با دیواره‌های نازک درنظر گرفت که یکی درون دیگری جا می‌گیرد و در سر فلاسک به هم محکم شده‌اند.
- فلاسک تبلیغاتی یکی از هدایای با ارزش و بسیار کاربردی میباشد که معمولا از این هدیه تبلیغاتی میتوان برای هدیه دادن به هر کسی که به نگهداری نوشیدنی گرم احتیاج دارد استفاده کرد، بنابراین فلاسک تبلیغاتی را میتوان به همه اشخاص اهل سفر و طبیعتگرد هدیه داد و هدیه ای بسیار جذاب بشمار می آید.
- با استفاده از فلاسک استیل همیشه و همه جا نوشیدنی تان را چه گرم و چه سرد در کنارتان داشته باشید زیرا این فلاسک ها نوشیدنی شما را برای مدت طولانی گرم یا سرد نگه می دارند
درباره کمپر ون و زندگی در آن بیشتر بدانید
کمپر ون نه تنها نوعی وسیله برای سفر کردن، بلکه ابزاری برای داشتن یک سبک زندگی کاملا متفاوت است. در این مطلب بیشتر با کمپر ون ها آشنا خواهیم شد.
تماشای تصاویر افرادی که با استفاده از کمپر ون به نقاط مختلف دنیا سفر کرده و در بکرترین مکان‌های طبیعی دنیا اطراق می‌کنند، هر بیننده‌ای را به خرید آنها ترغیب می‌کند. به عبارتی شبکه‌های اجتماعی سبب شده‌اند روز به روز تب و تاب خرید این وسایل بیشتر شود. به همین دلیل در این مطلب قصد داریم اطلاعات بیشتری درباره آنها در اختیارتان قرار بدهیم.
کمپر ون ابزاری برای یک نوع سبک زندگی خاص است
واقعیت این است که سفر کردن با استفاده از کمپر وان را باید یک نوع سبک زندگی دانست. تنها افرادی به سمت خرید یا ساخت اختصاصی این وسیله می‌روند که از ته دل عاشق ماجراجویی و سفر باشند، در غیر این صورت با ون مملو از وسایل خود به شهری دیگر سفر کرده و در آنجا اتاقی در یک هتل رزرو می‌کنند! ساده زیستی را باید رکن اساسی این سبک زندگی دانست، به همین دلیل افراد در پی سفرهای زرق و برق‌دار باید به شدت از کمپر ون‌ها دوری کنند.
برخی زندگی در کمپر ون را مخصوص افراد فقیر و حتی کولی‌ها می‌دانند، در حالی که این عقیده از ریشه باطل است. البته، برخی افراد به طور کامل منزل خود را به درون کمپر ون خود منتقل کرده و هیچ سرپناهی به جز آن ندارند، اما این موضوع به معنی فقر آنها نیست، بلکه این دسته افراد، این نوع سبک زندگی را انتخاب کرده‌اند. به عقیده آنها، پرداخت اجاره‌بها برای منزلی که کل روزهای هفته و صبح تا شب خالی است، در حالی که خودرو نیز بدون استفاده همواره در پارکینگ قرار دارد، کار اشتباهی محسوب می‌شود.
البته برخی دیگر یک کمپر ون را در کنار خودروی سواری عادی خود، در پارکینگ منزلشان نگهداری می‌کنند. به عبارتی آنها زندگی متداول و عادی خود را داشته و تنها برای سفرهای چند روزه و شاید چند هفته‌ای ماجراجویانه، منزل را ترک کرده و با کمپر ون راهی سفر می‌شوند.
بسته به ابعاد ون، امکانات متفاوتی را میتوان در آن گنجاند. برخی کمپر ون‌ها به اندازه‌ای بزرگ هستند که میتوان برای یک زندگی عادی، کاملا روی آنها حساب کرد! یک کمپر بزرگ، تخت خوابی دو نفره، آشپزخانه به همراه یخچال و دیگر لوازم مورد نیاز، دستشویی، تلویزیون و هر چه برای یک زندگی به آن نیاز دارید را در خود جا داده است. مجددا بسته به ابعاد وسیله، میتوان برای چیدمان وسایل داخل آن آزادی عمل داشت. به این ترتیب قادر خواهید بود هر از چند گاه دکوراسیون را تغییر بدهید!
همه ابعاد سفر با کمپر ون را در نظر بگیرید
بله، سفر کردن به هر نقطه دلخواه از دنیا با استفاده از خودروی شخصی خود، در حالی که تمامی لوازم مورد نیاز برای یک زندگی کامل درون آن گنجانده شده است، لذتی وصف نشدنی دارد، به همین دلیل بعید نیست چشم خود را روی دردسرهای این وسایل ببندید. همانطور که در تصاویر کمپر ون‌ها در شبکه‌های اجتماعی دیده‌اید، با استفاده از آنها می‌توانید به هر نقطه‌ای از دنیا که دوست دارید سفر کرده و در کنار بکرترین جاذبه‌های طبیعی اطراق کنید، در حالی که هر آن چه نیاز دارید در اختیارتان قرار دارد. اما بدون شک در آن سوی این همه مزیت، نکات منفی نیز وجود دارند.
به عنوان نمونه همیشه باید عواقب حوادثی که ممکن است در راه برای کمپر ون رخ بدهند را مد نظر داشت. پنجر شدن لاستیک‌ها تنها یکی از اتفاقات ممکن است. در صورت خرید خودرویی کار کرده و قدیمی، احتمال در راه ماندن به خاطر از کار افتادن موتور، جوش آوردن و دیگر اتفاقات مربوط به مکانیک خودرو افزایش پیدا می‌کند. از ذکر مسائل امنیتی و مشکل اطراق در هر گوشه و کنار نیز نباید غافل شد.
نقدی بر حوادث ۵ دی در کوهنوردی ایران
الماس های بدتراشنقدی بر حوادث ۵ دی در کوهنوردی ایران
بارها نقد نوشته ایم ، و از سوی بزرگان کوهنوردی مورد توصیه قرار گرفته‌ایم که هر کسی ، هر طور که دوست دارد و دلش می‌خواهد می‌تواند به ورزش کوهنوردی بپردازد ، و به کسی ربط ندارد !! چرا که بررسی این رفتارها نوعی دخالت در حریم شخصی کوهنوردان تلقی گردیده ، و دیگران هیچگونه حقی به نقد و بررسی رفتارهای این گروه از ورزشکاران را ندارند ! زیرا کوهستان مکانی آزاد ، و کوهنوردان نیز افرادی آزاد هستند ، و پرسشهای منتقدانه ، هیچ جایگاهی در این جامعه فعال ندارد ، چرا که هر کسی بهتر می داند چگونه و با چه شرایطی ، با توجه به توانایی های جسمی و روحی خویش به این ورزش بپردازد !!
اما چرا ...!؟
چرا کوهنوردان از شنیدن انتقاد و واکاوی رفتارهایشان از خود بیخود می شوند و برای توجیه اشتباهاتشان ، آسمان و ریسمان بهم می‌بافند تا بلکه خود را موجه جلوه دهند ؟
فلسفه ساختاری کوه و کوهستان ، به واسطه معنای وجودی آن ، از ستبری و قدرت ، غرور ، و استحکام بسیاری حکایت می‌کند ، و همین ویژگی های ارزشمند در وجود کسانی که این در این جغرافیا و بستر رفت و آمد می‌کنند ، به صورت ناخودآگاه منتقل می‌گردد و اثرات خود را به جای می‌گذارد.
قدرت ذهنی و اعتماد به نفس بسیار در این چهارچوب شکل گرفته و در صورت درک نادرست این ویژگی ها ، رفتارهای اغراق آمیز و هیجانی ناشی از القائات ساختاری کوهستان ، متوجه کوهنوردان می‌گردد.
اما چیزی که به فراموشی سپرده شده ، این است که کوهنوردان و کوهپیمایان حتی یک هزارم درصد از صلابت و قدرت کوهستان را هم ندارد ، آن زمان که بدون تفکر و اندیشه و بدون یادگیری آموزش های اصولی پا به کوهستان می گذارند ، و بی توجه به شرایط اقلیمی و جوی منطقۂ صعود ، بدور از خردورزی عقده های درونی و کمبودهای شخصیتی خود را در شرایط نابرابر از کوهستان درخواست می‌کنند ، تا شاید در نگاه دیگران قدرتمند ، با اراده ، ستبر و قهرمان جلوه کنند . اما دریغ ...
آفتی که این روزها به دامان این ورزش افتاده ، و گریز از آن متصور است . بشرطها و شروطها ...
لیکن کسانی هستند که با چشمان بسته و با رفتاری محافظه‌کارانه ، بمنظور پوشاندن ناکارامدیهای موجود ، راه نقد و بررسی ناهنجاری های این ورزش را به روی نقادان می‌بندد ، و همچون الماس_بدتراش ، تلألوئی ناموزون دارند .
امیرملیحی