از اردیبهشتماه امسال برنامهای که از آن با نام «پروژهی ساماندهی دریاچهی الموت» نام بُرده شده است، گفتوگوهایی را پیشآورده و شماری از دوستداران زیستبوم را نگران دریاچهی اوان و پیامدهای انجام چنین پروژهای ساخته است. روشن است که هرگونه دستاندازی به طبیعت، حتا اگر سرپرستان پروژهها با صدای بلند چنین وانمود کنند که «به قانون محیط زیست احترام میگذاریم» (آنچنان که مدیرکل میراث فرهنگی قزوین از زبان سرمایهگذاران بازگو کرده است)، باز پیامدهای زیستبومی خواهد داشت.
نخست باید پرسید که تصویب و انجام چنین پروژهای چه سودی دارد؟ سرپرستان میراث فرهنگی استان قزوین آرمان خود را «ایجاد بسترهای گردشگری و توریستی و رونق مسافر و افزایش کسب و کارهای گردشگری در منطقه» برشمردهاند و گفتهاند که چنین آرمانی آنها را برانگیخته تا پروژهی یادشده را به بخش خصوصی واگذار کنند (ایسنا، 29 اردیبهشت). اکنون نیز پس از گفتوگوهایی که در فضای مجازی پیش آمد، بهگونهی رسمی اعلام کردهاند که با واگذاری پنج درصد از 150 هکتار درخواستی سرمایهگذار، موافقت کردهاند(گزارش ایسنا، 2 خرداد).
با شنیدن چنین خبری هر دوستدار زیستبومی حق خواهد داشت بپرسد در این روزها که بهسبب فراگیری بیماری کرونا بسیاری از بخشهای گردشگری بسته یا نیمهبسته است، چه بایستگیای سبب میشود که چنین شتابزده بخشی از زمینهای دریاچهی اوان برای ساخت «مجتمع گردشگری» در پیرامون این دریاچه به بخش خصوصی واگذار شود؟ درست است که کرونا مهمان همیشگی ما نیست و چهبسا روزی درمانی برای آن پیدا شود؛ اما چرا مسوولان محیطزیست از درنگ ناگزیری که در کاروبار گردشگری پیش آمده است بهره نمیبرند تا با باریکبینی و دقت افزونتری چنین پروژههایی را بیشتر بررسی و سپس تصویب کنند؟ بهویژه آنکه یکی از نگرانیهای جدی انجام این پروژهها کاهش حجم آب دریاچهی اوان است.
از سوی دیگر، درحالی (دوم خرداد) گفته میشود که با پنج درصد واگذاری زمینها موافقت شده است که در 26 اردبیهشتماه مسوولان محیطزیست ناگزیر شده بودند کار پروژه را به سبب «تهدید رسوبات و تخریب بیش از اندازه»، متوقف کنند (گزارش تارنمای صدا و سیما).
درخور نگرش است که از فروردینماه امسال مشکل مدیریتی دریاچهی اوان، میان دولت و بخش خصوصی و کشمکش میان این دو بخش، وجود داشته و ساماندهی دریاچه اوان را با دشواری روبهرو ساخته است تا بداناندازه که فرماندار قزوین از «بی متولی بودن دریاچه اوان» شِکوهها کرده و گفته بود: «معلوم نیست متولی دریاچهی اوان بخش خصوصی است یا بخش دولتی؟» (باشگاه خبرنگاران جوان، 7 فروردین 1400). وی گفته بود: «به نظر میرسد اجرای طرحهای سودآور توسعهی گردشگری برای اهالی و سکنهی بومی روستای اوان و سایر روستاهای اطراف دریاچه میتواند مشکل کمبود اقامتگاه در کنار این دریاچه را برطرف کند، اما تهدیدات زیستمحیطی دریاچه اوان از جمله رشد سریع خزهها و شکار پرندگان مهاجر فقط از طریق دخالت موثر سمنهای زیستمحیطی مستقر در منطقه گردشگری اوان از بین خواهند رفت». پرسش همینجاست که واگذاری پنج درصد از دریاچهی اوان به بخش خصوصی آیا با در نظر گرفتن دیدگاه «سمنهای زیستمحیطی» بوده است؟
به هرروی، علیرضا خزایلی مدیرکل میراث فرهنگی قزوین، در گفتوگو با ایسنا گفته است: «پروژهی گردشگری اوان در محدودهی ۵ هکتار انجام میشود، این وسعت مساحتی است که با طی مراحل قانونی از طریق امور ارضی و اداره کل منابع طبیعی برای سرمایهگذاری بهصورت شفاف و قانونی در اختیار سرمایهگذار قرارگرفته و دارای پیوست زیست محیطی است؛ طبق بررسی صورت گرفته پروژه آسیبی به حجم آب دریاچه وارد نمیکند». هرچند آنهایی که نگران آسیبدیدن زیستبوم دریاچه اوان هستند نمیتوانند تا بدیناندازه و با اطمینان از آسیبندیدن زیستبوم دریاچه سخن بگویند!
نقل از امرداد

دانشمندان دریافتند که سیستم جهانی نظارت بر زلزله مبتنی بر جی.پی.اس میتواند اطلاعات دقیقتر و سریعتر در مورد وقوع زلزله ارائه دهد.
به گزارش اسپوتنیک به نقل از اسپیس، یک مطالعه جدید نشان میدهد سیستم جهانی نظارت بر زلزله مبتنی بر GPS میتواند نسبت به شبکههای لرزه نگاری سنتی هشدارهای به موقع و دقیقتری را ارائه دهد؛ همچنین میتواند فرکانس هشدارهای دروغین را کاهش دهد.







ون لایف استایل اون سبک زندگیه که من به شدت عاشقش هستم و واقعا دوست دارم هرچه زودتر شرایط فراهم بشه و بتونم یه روزی این اروزی قشنگ به واقعیت تبدیل کنم.یه سری مطلب در موردش بررسی کردم که میزارم اینجا تا باهم بخونیم.
زندگی واسه ی من دیگه چند وقته تکراری شده.سفر کردن واسه ماها چجوریه؟اینه که نهایتا چند روزی میزنیم به جاده و بیرون از خونه که از فشار زندگی و کار دور باشیم. اما وای به روز برگشت که چقدر سخته منکه غصم میگیره وقتی تو اتوبوسه تور میدون آزادیو میبینم و یادم میفته کار و مشغله های زندگیمو و میگم وای که باز زندگی تکراریم شروع شد،وای باز باید برم سرکار و و و ....
خیلی ساده بخوام بگم مسافرت با ون اینجوریه که شما اول یه ون مناسب میخرید،بعد دست به کارمیشید و دیوانه وار هرچی صندلی و لوازم داخل ون میکنید وبیرون میریزید و خلاصه ون داغون میکنید و خب تازه اصل کار ازینجا شروع میشه

خب بعد ازینکه عقب ون داغون کردین نوبته طراحیه داخله ون میشه جوری که فضای مناسب برای خواب،انجام کار و قرار دادن وسایل رو به بهترین شکل ممکن انجام بدین.
طراحی یک ون مناسب برای مسافرت باید به گونهای باشه که امکان استفاده از موارد زیر را داشته باشید:
ساختن ون همش به خلاقیت خودتون بستگی داره اینکه چگونه از فضای ون به صورت کاملا بهینه برای چیدمان استفاده کنیم خیلی مهمه
اینو یادتون باشه که ون لایف برای یک روز و دو روز و یه هفته نیست.بحث یک زندگیه پس باید دقیقا عین یه خونه بهش بها بدین و طوری طراحیش کنید که محدودیتی برای پخت و پز،کار خواب و ... نداشته باشید.تقریباهمه افرادی که با ون سفر میکنند و اقدام به طراحی فضای داخلی ون کردند امکاناتی مثل سینک ظرفشویی، کمد، قفسه، تخت خواب، اجاق گاز و حتی دستشویی و حمام را در ون میسازند. هر چه طراحی به شکلی باشه که بی نیاز به استفاده از امکانات بیرون از ون باشید خیلی عالی تره.

در پی کاهش میزان بارش برف و باران در پاییز و زمستان سال گذشته و بهار امسال بیم خشکسالی گسترده در جایجای ایران از موضوعهای نگرانکنندهای است که باید بیش از پیش به آن توجه کرد و راهکارهایی برای کاهش آسیبها و پیامدهای ناگوار آن جستوجو کرد.
مدیرکل دفتر کنترل سیلاب و آبخوانداری سازمان جنگلها، مراتع و آبخیزداری با پافشاری بر اینکه ما باید برای سازگاری با خشکسالی در کشور برنامهریزی کنیم، گفت: یکی از راهکارهای کوتاهمدت مقابله با خشکسالی، صرفهجویی آب است.
ابوالقاسم حسینپور در گفتوگو با ایسنا با اشاره به اینکه شرایط کشور ما بهگونهای است که همواره با مخاطرات خشکسالی و سیل دست و پنجه نرم میکند، اظهار کرد: در چنین شرایطی لازم است که ما بسترهای مدیریت و پیشگیری از خسارات این دو مخاطره را در کشور ایجاد کنیم و البته نگاهی انتزاعی به پدیدههای طبیعی ازجمله سیل و خشکسالی نداشته باشیم.
وی در ادامه با بیان اینکه از دید علمی و فنی و مدیریت حوضههای آبخیز، سیل و خشکسالی دو روی یک سکه هستند و مدیریت این دو پدیده باید بهصورت توامان صورت گیرد، تصریح کرد: ما باید برای کاهش خسارات خشکسالی در زمان ترسالیها چارهای بیندیشیم و با انجام اقدامات پیشگیرانه و زیرساختی ازجمله توسعه آبخیزداری و آبخوانداری توان محیطی را در مواجهه با خشکسالی افزایش دهیم و خسارات آن را بر محیط زیست، جامعه و معیشت مردم به حداقل برسانیم.
حسینپور با پافشاری بر اینکه اجرای عملیات آبخیزداری و آبخوانداری افزونبر کمک به ما در شرایط خشکسالی، سبب کاهش خسارات سیل هنگام وقوع میشود، گفت: هماکنون منطقههایی که زیر پوشش این عملیات قرار گرفتهاند، آسیبپذیری کمتری در برابر خشکسالی دارند. از سویی دیگر آبخیزداری و آبخوانداری سبب ایجاد تعادل میان ترسالیها و خشکسالیها میشود و از آنجایی که کشور ما نیز شرایط اقلیمی ناپایداری دارد، بایستگی اجرای این پروژهها بیش از هر زمان دیگری احساس میشود.
مدیرکل دفتر کنترل سیلاب و آبخوانداری سازمان جنگلها، مراتع و آبخیزداری ادامه داد: یکی از راهکارهای کوتاهمدت مقابله با خشکسالی، بحثهای مرتبط با صرفهجویی آب است. از آنجایی که کشور ما کشور خشک با بارشهای کم است، نیاز داریم که آموزشهایی را بهعموم مردم درخصوص سازگاری با خشکسالی ارایه دهیم. درحال حاضر سفرههای آب زیرزمینی در ایران در شرایطی هستند که نمیتوانند فشار خشکسالی راتاب بیاورد. از اینرو باید با صرفهجویی این فشار را به کمترین اندازه برسانیم.
حسینپور در ادامه با اشاره به اینکه صرفهجویی باید در تمام بخشها مانند کشاورزی، صنعت، مصرف خانگی و… صورت گیرد، گفت: از سویی دیگر ما نباید به آب بهصورت کالایی یکبار مصرف نگاه کنیم چراکه آب پس از استفاده شدن قابلیت تصفیه و بازگشت مجدد به چرخه مصرف را دارد.
وی در پایان با تاکید بر اینکه نیاز است که در کشور بیش از پیش روی موضوعاتی مانند «آب خاکستری» برنامهریزی کنیم، اظهار کرد: چنانچه الگوهای مصرف در کشور ما بهروز رسانی شود و با استفاده از فناوریهای جدید جلوی هدر رفت آب را بگیریم خواهیم توانست که توان محیطی را در مواقع خشکسالی افزایش دهیم. درحال حاضر کشور ما دستکم به رشد سه تا چهار برابری فعالیتهای آبخیزداری و آبخوانداری نیاز دارد. توسعه زیرساختهای آبخیزداری و آبخوانداری برای پیشگیری از سیل و خشکسالی و برای افزایش تابآوری مناطق در برنامهی هفتم توسعه باید مورد توجه ویژه قرار گیرد.
بدن شما مانند یک ماشین
همانند یک خودرو، بدن شما نیز مانند یک ماشین است که برای کارکردی موثر به مایعات نیاز دارد. در حقیقت، بیش از 60% بدنتان از آب تشکیل شده است، و حتی تمرین های سبک نیز این درصد را کاهش می دهند. نبود مایعات به معنی نبود هیچ فعالیتی می باشد و این شما خواهید بود که به طور ناگهانی در کنار مسیر با یک بدن سنگین و بی رمق باقی می مانید. این کمبود مایعات به اصطلاح کم آبی گفته می شود و افزایش مصرف مایعات کلید حفظ شما در برابر این کم آبی خواهد بود.
مزایای آب خوردن کافی (هیدراته شدن)
- انرژی بیشتر، قدرت و تحمل بالاتر
- خنک تر ماندن، احساس بهتر داشتن
- سریعتر به پیش رفتن
- کار کردن سخت تر، سوزاندن کالری بیشتر
- کاهش زمان ریکاوری بدنتان و در نتیجه امکان ادامه فعالیت
چطور کم آبی را تشخیص دهیم؟
زمانی که شما به نقطه ای می رسید که احساس تشنگی می کنید، کم آبی بدن شما، از قبل شروع شده است. اگر در هنگام احساس کم آبی نیز به فعالیت خود ادامه دهید، بدن علائم دیگری را مانند کم شدن سرعت فعالیت بروز خواهد داد. بزودی نشانه های دیگری مانند خشک شدن دهان، و کاهش انرژی در فرد دیده می شود. این علائم بسرعت سبب گرفتگی عضلات، سردرد و حالت تهوع خواهد شد.
راه حل را به من بگو!
راه درمان تمامی این نشانه های ناخوشایند دسترسی به یک شیشه آب می باشد. کارشناسان توصیه می کنند برای اطمینان از تأمین آب کافی در هنگام ورزش از موارد زیر پیروی کنید:
- از قبل آب بنوشید- در حدود 2 ساعت قبل از تمرین.
- در هنگام فعالیت بنوشید- به جای اینکه نامنظم و به مقدار زیاد آب بخورید، به طور ممتد و کم کم آب بنوشید.
- افزودن نوشیدنی های ورزشی/انرژی زا- استفاده از نوشیدنی های انرژی زا در کنار نوشیدن آب، به بازیابی کربوهیدرات و الکترولیت ها کمک می کنند.
- بعد از ورزش بنوشید- نوشیدن آب بعد از فعالیت های ورزشی به بازگشت سطح مایعات بدن به حالت نرمال و ریکاوری بدن کمک می کند.
از روش "فراوان و شفاف" استفاده کنید- این روش به حجم و رنگ ادرار اشاره دارد که در صورت مصرف مایعات به اندازه کافی، ادرار دارای رنگ شفاف و حجم بالاتری خواهد بود. رنگ های تیره تر و مقادیر کمتر نشان دهنده کم آبی در بدن شما می باشد.
در نهایت، اطمینان حاصل کنید که مایعات در دسترس شما هستند. از بطری ها و ظرف هایی برای حمل آب و سایر مایعات استفاده کنید که با نوع فعالیت و ورزش شما مطابقت داشته باشد. بطری هایی مناسب شما می باشند که مشکلی برای حمل آنها نداشته باشید و به تأمین آب بدن شما در کوتاهترین زمان کمک کنند.
آیا امکان نوشیدن بیش از حد مایعات نیز وجود دارد؟
مقدار زیاد یک چیز خوب، حتی مانند آب، می تواند جنبه های منفی به دنبال داشته باشد. در واقع زیاده روی در آب خوردن یا هیپوناترمیا (Hyponatremia) نقطه مقابل کم آبی می باشد. در این حالت سطح سدیم به دلیل رقیق شدن خون کاهش یافته و باعث ضعیف شدن عملکرد سلول ها می شود. در موارد حادتر، زیاده روی در نوشیدن مایعات (هیپوناترمیا) ممکن است سبب کما و حتی مرگ شود.
راه حل جلوگیری از رقیق شدن خون
سعی کنید بیش از میزان تعریق بدن، آب ننوشید
سطح نمک خون را با نوشیدن مایعات ورزشی دارای الکترولیت به جای آب خالی، در تعادل نگهدارید یا با خوردن مواد غذایی نمکی مانند ترد نمکی این کمبود نمک (سدیم) را جبران کنید.
در هنگام تمرین آب بنوشید تا تمایل کمتری به نوشیدن یکباره مقدار زیادی مایعات پیدا کنید.
شما می توانید از طریق وزن کردن خودتان به مقدار آب دریافتی بدن بعد از فعالیت های بدنی شدید دست پیدا کنید. وزن شما باید همانند قبل باشد. اگر وزن شما افزایش پیدا کرده بود احتمالاً بیش از اندازه آب مصرف کرده اید.
منبع: Rei.com