پیکر بی‌جان کوهنورد گمشده در کوه‌های تشگر هماگ پیدا شد

با تلاش کوهنوردان محلی از روستاهای سغ، زاکین، درگز و خرسین در دهستان سیاهو، پیکر کوهنورد گمشده در ارتفاعات کوه‌های تشگر هماگ پیدا شد.

هومن بساطی که روز چهارشنبه ۱۵ بهمن‌ماه به همراه هیئت کوهنوردی مشهد عازم این منطقه شده بود، در میانه مسیر از گروه جدا شد و پس از آن خبری از وی در دست نبود تا اینکه پس از چند روز جست‌وجو، پیکر او توسط نیروهای محلی کشف شد.

کوه تشگر با ارتفاع سه هزار و ۲۶۷ متر، بلندترین قله استان هرمزگان به شمار می‌رود و به‌عنوان مرتفع‌ترین نقطه کوه هماگ در فاصله ۶۰ کیلومتری شمال شهرستان بندرعباس و در بخش جنوبی شهرستان حاجی‌آباد واقع شده است.

پیکر ۲ کوهنورد مفقود شده در ارتفاعات الوند همدان از زیر بهمن خارج شد

محمد مظاهری و مجید حاجی بابایی ۲ کوهنورد مفقود شده در منطقه دره حیدره بودند که پیکر آنها توسط تیم های امداد و نجات و کوهنوردان اعزامی پیدا شد.

 رضوان سلماسی در گفتگویی با اعلام این خبر افزود: باتلاش شبانه‌روزی تیم‌های امدادی و کوهنوردان اعزامی، پیکر بی جان ۲ کوهنورد مفقود شده دیگر در ارتفاعات کوهستان الوند پس از ساعت ها کاوش، از عمق برف کشف و به پائین منتقل شد.

رئیس هیات کوهنوردی وصعودهای ورزشی همدان گفت: جسد محمد مظاهری و مجید حاجی بابایی ۲ کوهنورد مفقود شده در منطقه دره حیدره توسط تیم های امداد و نجات و کوهنوردان پیدا شده است.

وی اضافه کرد: به این ترتیب اجساد کشف شده به سه نفر رسید و جستجو برای پیدا کردن آخرین کوهنورد مفقودی ادامه دارد.

لازم به ذکر است، روز جمعه ۳ بهمن چهار کوهنورد در ارتفاعات الوند به دلیل ریزش بهمن مفقود شدند که تیم‌های هلال‌احمر و کوهنوردان برای یافتن این افراد جستجو در کوهستان را آغاز کرده‌اند و تاکنون جسد سه کوهنورد مفقود شده کشف و به پائین منتقل شده است.

براساس گزارش های واصله از گروه‌های امدادی کوهستان، تلاش برای دیگر کوهنورد مفقودی در منطقه، از کلاغ لانه(قله الوند) به سمت امامزاده کوه و دره دوزخ ادامه دارد.

این ضایعه را به خانواده‌های این عزیزان و جامعه ورزش استان تسلیت گفته از خداوند متعال برای ایشان غفران الهی و جهت بازماندگان محترم صبر مسئلت می‌کند. 

نجات کوهنورد گرفتار در دیواره ۲۰۰ متری کوه سرخ شیراز

عملیات امدادگران آتش‌نشانی شیراز در دیواره ۲۰۰ متری کوه سرخ با نجات موفقیت‌آمیز کوهنورد گرفتار و بازگرداندن او در سلامت کامل به پایان رسید.

روابط عمومی سازمان آتش‌نشانی و خدمات ایمنی شهرداری شیراز اعلام کرد: در تاریخ ۱۴ دی‌ماه ۱۴۰۴، ساعت ۱۵:۱۴ طی تماس با سامانه ۱۲۵، گزارش گیر کردن یک فرد در ارتفاعات کوه سرخ (محدوده گلستان شمالی) اعلام شد. بلافاصله پس از دریافت خبر، تیم‌ تخصصی امداد و نجات ایستگاه ۲۲ دراک به محل حادثه اعزام شدند.

این روابط عمومی افزود: با توجه به موقعیت حساس فرد در یک دیواره یخی و سنگی به ارتفاع ۲۰۰ متر، امدادگران ناچار به صعود از چندین دیواره سنگی شدند تا خود را به بالای سر فرد حادثه‌دیده برسانند.

امدادگران با رسیدن به ارتفاعات فوقانی، اقدام به نصب کارگاه‌های فنی و ایمن و با ابزارهای تخصصی به سمت فرد گرفتار فرود آمدند.پس از برقراری اتصال و حمایت طناب، عملیات «بالاکشی» با دقت بالا انجام شد و فرد به منطقه امن انتقال یافت.

در نهایت، تیم عملیاتی شخص نجات‌یافته را که در سلامت کامل به سر می‌برد، به پایین کوه هدایت کردند. این عملیات با موفقیت کامل و بدون آسیب‌دیدگی پایان یافت.

سازمان آتش‌نشانی شیراز از شهروندان و کوهنوردان عزیز تقاضا کرد پیش از صعود به ارتفاعات، از تجهیزات کامل و فنی متناسب با فصل (به‌ویژه در مناطق یخی) برخوردار بوده و پیش از تاریکی هوا مسیر بازگشت را انتخاب کنند.

برنامه صعود قله هرم دنا

باشگاه کوهنوردی و طبیعت گردی شیراز جوان برگزار می کند:
نوع برنامه : صعود قله هرم دنا
سرپرست : جناب آقای صفایی
زمان : پنج شنبه و جمعه ۱۳ و ۱۴ آذر 
مدت برنامه: دو روز تمام و حدود ۱۵ ساعت فعالیت.
سطح برنامه: سنگین
شب مانی در روستای خفر میباشد.
شماره نام نویسی واتساپ : صادقی ۰۹۱۷۷۱۰۱۲۵۱ 

نکته : لطفا حضور خود را تا ساعت ۲۰ روز  سه‌شنبه ۱۱ آذر  اعلام بفرمایید

داشتن بیمه ورزشی الزامیست

اطلاعات تکمیلی در گروه واتساپ اعلام خواهد شد .

وسایل موردنیاز؛
کفش مناسب کوهنوردی ، طناب انفرادی ، کوله پشتی یک روزه ، تنقلات،وعده های غذایی صبحانه سبک و نهار ،کاپشن و کلاه گرم ، دستکش ، کرم ضد‌آفتاب،باتوم یک جفت،زیرانداز،آب دو لیتر، عینک آفتابی،کمک های اولیه ، لوازم و داروی شخصی

 رعایت نظامات کوهنوردی و طبیعت گردی ، داشتن روحیه تیمی و اخلاق جمعی و نظم پذیری ، همکاری گروهی درطول برنامه از ملزومات این برنامه میباشد.
 
⬅ پایان نام نویسی سه‌شنبه  ۱۱ آذر ساعت ۲۰
کارگروه کوهنوردی باشگاه شیراز جوان

#بامابمانیدتابیشتربدانید
#دراک_جان_شیراز_است
#نه_به_تله_کابین_در_دراک
#همراه_باطبیعت_همگام_باتندرستی
https://whatsapp.com/channel/0029Vb1hyTgBA1f6vJ5Cnn1m
https://t.me/shirazjavanclub
www.shirazjavanclub.ir
www.shirazjavanclub.com
https://eitaa.com/shirazjavanclub
https://instagram.com/shirazjavan.club?igshid=ZDdkNTZiNTM= 

انزوای ۵۲ خانوار؛ پیک نیک اجباری در ارتفاعات برای دریافت یک تماس در روستای دوستی جلیلی اندیکا

 در روستای دوستی جلیلی شهرستان اندیکا، ۵۲ خانوار برای برقراری ساده‌ترین ارتباط با جهان بیرون، هر روز به کوهنوردی می‌روند. نبود دکل مخابراتی، این روستا را به جزیره‌ای خاموش تبدیل کرده است؛ جایی که فریاد کمک در شرایط اضطراری به جایی نمی‌رسد و چشم‌انداز توسعه، در پشت کوه‌های بلند محو شده است

در عصر انفجار اطلاعات و زمانی که دسترسی به اینترنت و تلفن همراه، یک نیاز اولیه و بدیهی به شمار می‌رود، روستای «دوستی جلیلی» در شهرستان اندیکا، همچنان در خاموشی مطلق ارتباطی به سر می‌برد. اینجا، ۵۲ خانوار نه با یک کلیک، که با یک کوهنوردی سخت و روزانه در دل تپه ها خود را به جهان متصل می‌کنند.

ارتباط در قله؛ زندگی در دره

تصویر زنان، مردان و حتی جوانانی که با تلفن همراه در دست، به ارتفاعات اطراف روستا صعود می‌کنند، به یک منظره عادی روزانه در دوستی جلیلی تبدیل شده است. آنان برای اطلاع از حال اقوام، انجام کارهای اداری ساده یا حتی تماس با پزشک، چاره‌ای جز این مسافت های طولانی  ندارند.

یکی از اهالی روستا در مصاحبه با خبر آنلاین عنوان نمود هفته پیش مادرم مریض شد و من مجبور شدم  بر روی یک صخره در ارتفاعات بروم و از آنجا با خواهرم در مسجدسلیمان تماس بگیرم تا یک نوبت دکتر بگیرد. من به نقطه ای که روی آن تماس میگیرم "ایستگاه مخابرات"  می‌گویم، یکی از بهترین ارتفاعاتی است که آنتن می‌دهد.

پیامدهای خاموشی از تعلیق آموزش تا تعطیلی اقتصاد

این محرومیت ارتباطی، تنها به عدم تماس تلفنی ختم نمی‌شود. در دنیای امروز، نبود اینترنت یعنی محرومیت از:

 آموزش: دانش‌آموزان این روستا قادر به استفاده از کلاس‌های آنلاین، دریافت منابع درسی و انجام تحقیقات نیستند.

اقتصاد: امکان رونق کسب‌وکارهای محلی، بازاریابی برای محصولات و استفاده از خدمات بانکداری الکترونیک به شدت محدود شده است.

 سلامت: دسترسی به مشاوره‌های پزشکی از راه دور که می‌تواند جان بسیاری را نجات دهد، برای ساکنان این روستا یک رویای دست‌نیافتنی است.

 امنیت: در شرایط بحرانی مانند آتش‌سوزی، سیل یا نیاز فوری به اورژانس، مردم روستا در انزوا و بی‌پناهی کامل به سر می‌برند.

صدایی که به گوش نمی‌رسد

دکتر محمود جلیلی، از اهالی این منطقه، با تأیید این مشکلات می‌گوید: «این وضعیت برای روستای ما که ۵۲ خانوار در آن زندگی می‌کنند، دیگر یک مزاحمت ساده نیست؛ یک بحران جدی است. ما بارها این موضوع را به مسئولان محلی گوشزد کرده‌ایم، اما تاکنون تنها وعده شنیده‌ایم.»

وی با اشاره به دلسوزی حسین کیانی فرماندار جدید شهرستان اندیکا، از او به عنوان امید اصلی اهالی نام می‌برد و می‌افزاید: «از فرماندار محترم تقاضا داریم با اولویت قرار دادن این موضوع، فرآیند نصب دکل مخابراتی همراه اول در این روستا را شخصاً پیگیری کنند. این دکل، تنها یک سازه فلزی نیست، بلکه پلی خواهد بود برای نجات این روستا از انزوای کامل.»

ایشان در ادامه عنوان می‌نمایند: در این روستا مدرسه تا پایان ابتدایی وجود دارد، کودکان اینجا اصلا نمی‌دانند برنامه شاد چیست و از آموزش‌های مجازی کلا محروم هستند. 

پاسخ مسئولان، وعده‌ها در انتظار عمل

پرسش‌ها از اداره مخابرات شهرستان اندیکا درباره دلایل این محرومیت طولانی‌مدت، اغلب با کلی‌گویی درباره «مشکلات اعتباری»، «در دست اقدام بودن» و «اولویت‌بندی مناطق» مواجه شده است. با این حال، برای ساکنان دوستی جلیلی، که سال‌هاست در لیست انتظار هستند، این پاسخ‌ها قانع‌کننده نیست.

فریاد از پشت کوه

روستای دوستی جلیلی، نماد آشکار شکاف دیجیتالی است که بین مرکز و پیرامون، شهر و روستا ایجاد شده است. در حالی که دولت بر توسعه خدمات الکترونیک و هوشمندسازی تأکید دارد، ساکنان این روستا هنوز برای یک تماس تلفنی پایه با مشکل مواجهند.

نصب یک دکل مخابراتی،کاری است که نه زمان‌بر است و نه هزینه‌های نجومی دارد. آنچه مهم  است، اراده‌ای جدی و پیگیری مستمر برای حل یک معضل انسانی است. تا زمانی که این اراده شکل نگیرد، ۵۲ خانوار روستای دوستی جلیلی، همچنان مجبورند برای فریاد زدن « الو،  الو » به قله کوه‌ها پناه ببرند و امیدوار باشند که صدایشان به گوش برسد.

صعود ناب چینی‌ها به سی‌گونیانگ؛ 6 روز در جهنم یخ و سنگ

در سال ۲۰۲۵ برای نخستین‌بار در تاریخ، نام کوهنوردانی از چین و نپال در فهرست نامزدهای معتبرترین جایزه دنیای صعودهای کوهستانی، یعنی Piolet d’Or (تبر طلایی) قرار گرفت. این اتفاق نشانه‌ای روشن از بلوغ نسل تازه‌ای از کوهنوردان آسیایی است که به جای حضور در کوه‌های مشهور هیمالیا با حمایت تیم‌های غربی، حالا خودشان در سرزمین‌های بکرشان مسیرهای نو و جسورانه می‌گشایند.

در میان این نامزدها، صعود درخشان دو کوهنورد چینی به نام‌های ژو سونگ (Zhou Song) و ژانگ چینگ‌وی (Zhang Qingwei) بر دیواره شمالی کوه سی‌گونیانگ (Mt. Siguniang) در استان سیچوان، توجه ویژه‌ای را برانگیخته است. این گزارش، برگرفته از روایت روزنامه‌نگار چینی «شیا ژونگ‌مینگ» است که جزئیات این ماجراجویی را بازگو کرده است.

سی‌گونیانگ؛ کوهی با چهار قله و هزار داستان

کوه سی‌گونیانگ (۶۲۵۰ متر) در رشته‌کوه‌های کیونگلای (Qionglai Mountains) در غرب چین واقع شده و نامش به معنی «کوه چهار خواهر» است. چهار قله اصلی این کوه — یائومی فنگ، سان‌گونیانگ فنگ، ارگونیانگ فنگ و داگونیانگ فنگ — همچون چهار برج سنگی از دل دشت‌های سبز سیچوان سر برآورده‌اند و صحنه‌ای رؤیایی ساخته‌اند.

در تاریخ آلپینیسم، سی‌گونیانگ نامی آشناست. میک فاولر و پل رمزدن، دو کوهنورد انگلیسی، در دهه گذشته مسیر تازه‌ای در دیواره شمال‌غربی آن گشودند و نخستین جایزه کلنگ طلایی برای یک صعود در چین را به‌دست آوردند. حالا بیش از یک دهه بعد، نوبت کوهنوردان چینی است که بر همان دیواره‌ها تاریخ تازه‌ای بنویسند.

رؤیایی که از ناکامی آغاز شد

ژانگ چینگ‌وی نخستین‌بار در سال ۲۰۱۷ کوشید از دیواره جنوبی سی‌گونیانگ بالا رود، اما در ارتفاع ۵۷۰۰ متری مجبور به بازگشت شد. با این‌حال، او دست از رؤیای خود برنداشت. در سال‌های بعد، همراه با دوستش ژو سونگ چندین قله دیگر از جمله کراون پیک و یوتو پیک را صعود کردند و تجربه فنی خود را بالا بردند.

در اواخر ۲۰۲۴، ژانگ بار دیگر به ایده صعود از سی‌گونیانگ برگشت — این‌بار از جبهه شمالی، مسیری که پیش‌تر فقط بخش‌هایی از آن توسط گروه‌های روسی و فرانسوی پیموده شده بود و هیچ‌کس نتوانسته بود از پایین تا بالا آن را کامل کند. علت؟ ریسک بالای بهمن و مسیرهای شکننده یخ و سنگ.

شروع ماجراجویی

۱۵ نوامبر، دو کوهنورد به‌همراه دو دوست دیگر وارد پارک ملی سی‌گونیانگ شدند. همراهانشان تا کمپ اصلی پیش رفتند و کمک کردند تجهیزات تا ارتفاع ۴۴۰۰ متری حمل شود. سپس تنها ژانگ و ژو ماندند — تنها در میان کوه‌های یخ‌زده و دیواره‌ای که هیچ مسیر مشخصی نداشت.

صبح روز بعد، پیش از طلوع، حرکت به‌سوی قله آغاز شد. در ارتفاع ۴۷۰۰ متری دو مسیر پیش رویشان بود: یکی سنگی و پرشیب، دیگری از روی یخچال. آن‌ها مسیر سنگی را برگزیدند. نخستین طول فنی با درجه ۵.۷ آغاز شد. کمی بالاتر، طناب‌های کهنه‌ای از اکسپدیشن‌های قدیمی پیدا کردند — یادگاری از تلاش‌های ناموفق گذشته.

در نهایت حوالی ارتفاع ۵۲۰۰ متری، جایی میان شکافی از یخ و سنگ، نخستین شب خود را در چادر سپری کردند.

روز دوم؛ چالشی با تجهیزات

صبح روز دوم یکی از بوت‌های ژو سونگ بر اثر تماس طولانی با برف خیس شده بود و خشک‌کردنش زمان‌بر شد. به همین دلیل تا ظهر در چادر ماندند و سپس در بعدازظهر حرکت را از سر گرفتند. مسیر شامل شیب‌های ۳۰ تا ۴۰ درجه برف سفت بود که به سمت چپ بالا می‌رفت و سپس به ترکیبی از سنگ و برف منتهی می‌شد.

روز سوم؛ جهنم یخ و سنگ

روز سوم با صعود ترکیبی از بخش‌های یخی و سنگی ادامه یافت. ژو سونگ یک گولی (شیار) با درجه M4+ را هدایت کرد که به سکوی یخی وسیع‌تری منتهی می‌شد و از آن‌جا وارد یال شمالی شدند. دو طول بعدی در تاریکی کامل پیموده شد. هیچ جای مناسبی برای شب‌مانی وجود نداشت و مجبور بودند با چراغ‌پیشانی مسیر جدیدی بیابند.

در یکی از سخت‌ترین لحظات، ژو سونگ در یک گولی عمودی با یخ نازک و سنگ صاف مواجه شد. او از طرف راست یخ را با تبر یخ تراشید و از سمت چپ در شکاف‌ها ابزار کار گذاشت. در حین تلاش، دندانه‌های کرامپونش به سنگ برخورد کرد و جرقه‌هایی در تاریکی پدید آمد. نزدیک بالای طول، پاهایش لغزید، اما تبرهای یخ او را نگه داشتند.

سرانجام با حرکتی مورب به راست و بالا، روی یال ۵۸۲۰ متری ایستادند. آن‌ها این طول ۳۰ متری را M5+ ارزیابی کردند و همان‌جا چادرشان را روی برآمدگی برفی برپا کردند.

روز چهارم؛ یالی که تمام نمی‌شد

یال شمالی برخلاف تصاویری که از یک اکسپدیشن فرانسوی در سال ۲۰۱۱ دیده بودند، بسیار باریک‌تر و شیب‌دارتر بود. پیشرفت به کندی انجام می‌شد. آن‌ها در تمام روز تنها ۱۱۵ متر ارتفاع عمودی بالا رفتند و مسیرشان پر از برف ۷۰ درجه و صخره‌های برهنه بود.

غروب هنگام، در نبود هیچ سکوی مسطحی، درون شکافی سنگی پایین‌تر از خط‌الرأس پناه گرفتند — تنها به اندازه نشستن. شب چهارم در سرمای شدید و بدون امکان پخت‌وپز گذشت.

روز پنجم؛ تصمیم میان ماندن یا رفتن

صبح روز پنجم با خستگی، بی‌خوابی و کمبود سوخت همراه بود. تنها یک کپسول سوخت برای ذوب برف و تهیه آب باقی مانده بود. با این‌حال، هنوز چند روز از پنجره هوای خوب باقی مانده بود.

در میانه صعود، ژو رو به ژانگ گفت:
«می‌ترسم… تو جلو برو یا برگردیم.»
ژانگ با لحنی آرام پاسخ داد: «برویم. فقط برویم.»

در طول روز مسیر را نوبتی هدایت کردند — طول‌هایی با درجه M4 تا M5، روی صخره و یخ و شیب‌های خطرناک. شب هنگام روی یک لبه برفی کوچک، پناهگاهی موقتی کندند و شب را با برف و باد گذراندند. آن شب برف تازه‌ای هم بارید.

صبح بعد، می‌دانستند که یا امروز باید قله را ببینند یا عقب‌نشینی کنند؛ دیگر سوختی برای ذوب برف نداشتند و ژانگ از سرما و خستگی رنج می‌برد.

روز ششم؛ آخرین توان برای صعود

۲۱ نوامبر، پس از شش روز درگیر شدن با برف، یخ و سنگ، دو کوهنورد چینی دیگر چیزی برای از دست دادن نداشتند. بدون آب، با انگشتانی یخ‌زده و بدنی نیمه‌بی‌رمق، تصمیم گرفتند هر چه در توان دارند صرف کنند.

مسیر پیش رو ترکیبی از صخره‌های عمودی و برف نرم بود. در بخشی از مسیر، ژو مجبور شد از روی صخره‌ای صاف عبور کند و سپس برای دور زدن یک دیواره سنگی، ۱۵ متر فرود برود. پس از آن، نوبت به ژانگ رسید تا رهبری را به‌دست بگیرد. او ۲۰ متر بالا رفت، طناب را فیکس کرد و ژو را دنبال خود کشید.

هر دو به‌سختی قدم برمی‌داشتند، اما چیزی آن‌ها را جلو می‌برد؛ شاید غرور، شاید حس تعلق به کوه‌های خودشان. در ارتفاعی که برف تا کمر می‌رسید، ژو با دستان یخ‌زده راه را با تبر یخ باز کرد.

ساعتی بعد، هنگامی‌که نور خورشید در افق فرو می‌رفت، او نخستین نشانه‌های خط‌الراس قله را دید — بخشی از یخچال شمال‌غربی که به سه قله اصلی سی‌گونیانگ متصل می‌شود. دو گام دیگر، و در ساعت ۵ عصر، هر دو بر فراز قله شمالی سی‌گونیانگ ایستادند.

شش روز تلاش، بدون پشتیبانی، بدون طناب‌ثابت، بدون امداد. تنها دو انسان در برابر کوه.

بازگشت از مسیر ناشناخته

نیم ساعت بعد، با فرارسیدن تاریکی، فرود آغاز شد. اما بازگشت از مسیری که برای نخستین‌بار بالا رفته بودند، خود چالشی بزرگ‌تر بود.

تا ساعت ۱۰ شب به محل آخرین شب‌مانی خود رسیدند. اما هنوز از خطر دور نبودند. مسیر بازگشت در مه و برف گم می‌شد و هر گام می‌توانست به پرتگاه ختم شود.

در روز هفتم، خستگی و کم‌آبی اثر خود را گذاشت. ژانگ دچار یخ‌زدگی در انگشتان دست شد و حرکت برایش دشوار بود. ژو تصمیم گرفت جلوتر برود و کارگاه‌ها را برای فرود آماده کند. در نزدیکی کمپ ۵، او لغزید و در انتهای طناب تاب خورد. امکان بازگشت به بالا وجود نداشت، پس مجبور شدند تجهیزات باقی‌مانده در آن‌جا را رها کرده و به‌صورت مستقیم تا یخچال پایین بروند.

در کمپ ۱، جایی که چند روز پیش یک قوطی سوخت اضافی گذاشته بودند، موفق شدند کمی برف ذوب کرده و بنوشند. شاید همان چند جرعه آب بود که جانشان را نجات داد.

آن شب، حوالی ساعت ۹:۳۰، پس از هفت روز بی‌وقفه، به محل شروع مسیر رسیدند. یکی از دوستانشان که نگران شده بود، به استقبالشان آمد. پس از خوردن غذای گرم، وسایلشان را جمع کردند و با کمک اسب تا روستای مو-لو-زی (Mu-Luo-Zi) پایین آمدند. ساعت سه صبح، نیمه‌هوشیار و از پا افتاده، به دهکده رسیدند. سپس با تاکسی به شهر چنگدو (Chengdu) بازگشتند.

مشخصات فنی مسیر

مسیر صعود آن‌ها با مشخصات زیر ثبت شد:

Grade: D / 1400m / VII / AI4 / M6+ / برف ۷۵ درجه

به بیان ساده‌تر، این مسیر ترکیبی از دیواره‌های سنگی با درجه دشواری فنی بالا، یخ‌های ناپایدار و شیب‌های برفی بسیار تند است. صعود در چنین مسیری با دو نفر و در سبک آلپی — یعنی بدون طناب ثابت و کمپ‌های از پیش آماده — نیازمند تجربه، هماهنگی و قدرت روانی فوق‌العاده است.

سی‌گونیانگ؛ سرزمین چهار خواهر

کوه سی‌گونیانگ بخشی از رشته‌کوه کیونگلای در غرب چین است و در محدوده‌ای قرار دارد که به خاطر پناهگاه‌های پانداهای غول‌پیکر سیچوان در سال ۲۰۰۶ در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شد.

پارک ملی سی‌گونیانگ مساحتی حدود دو هزار کیلومتر مربع دارد و شامل سه دره بزرگ و چهار قله اصلی است. قله اصلی، یائومی فنگ با ارتفاع ۶۲۵۰ متر، بلندترین آن‌هاست و به «شیرین‌ترین کوه چین» شهرت دارد — هم به‌خاطر شکل زیبا و هم دشواری صعودش.

صعودی در سکوت؛ اما با صدایی بلند

آنچه ژو و ژانگ انجام دادند، شاید از دید رسانه‌های غربی بی‌سروصدا باشد، اما برای جامعه کوهنوردی چین و آسیا، رخدادی تاریخی به شمار می‌رود. آن‌ها بدون حمایت مالی خارجی، بدون حضور عکاس یا فیلم‌ساز، و حتی بدون اطلاع‌رسانی عمومی، راهی کوه شدند. صعودشان پس از بازگشت و از طریق گزارش «شیا ژونگ‌مینگ» در چین فاش شد.

همین سادگی و بی‌ادعایی، روح واقعی آلپینیسم را یادآوری می‌کند: صعود برای خود کوه، نه برای شهرت.

بازتاب بین‌المللی و نامزدی تبر طلایی

در سال ۲۰۲۵، فهرست نامزدهای جایزه Piolet d’Or منتشر شد. در میان ۷۴ صعود برگزیده، نام این مسیر نیز درخشان بود. این نخستین‌بار بود که کوهنوردانی از چین و نپال همزمان در میان نامزدهای تبر طلایی دیده می‌شدند.

مسیر سی‌گونیانگ نه‌تنها به‌خاطر دشواری فنی، بلکه به‌خاطر سبک ناب آلپی و استقلال کامل تیم تحسین شد. همان چیزی که داوران Piolet d’Or همواره آن را «روح واقعی کوهنوردی» می‌دانند.

معنای این صعود برای آلپینیسم چین

تا سال‌های اخیر، بخش عمده صعودهای جدی در چین توسط تیم‌های خارجی انجام می‌شد. اما حالا نسل تازه‌ای از کوهنوردان چینی ظهور کرده است — کسانی که از کوه‌های سیچوان، تبت و یون‌نان برخاسته‌اند و با اتکا به مهارت و جسارت خود در حال گشودن مسیرهای جدیدند.

صعود ژو و ژانگ بر سی‌گونیانگ، نه‌فقط یک موفقیت شخصی، بلکه نمادی از خودباوری و بلوغ آلپینیسم چینی است. آن‌ها نشان دادند که دوران «دنبال‌رو بودن» به پایان رسیده و اکنون زمان آن است که آسیایی‌ها نیز مسیرهای خود را بنویسند — بر قله‌هایی که از دیرباز در سرزمین خودشان ایستاده‌اند.

جمع‌بندی

صعود شش‌روزه ژو سونگ و ژانگ چینگ‌وی بر دیواره شمالی سی‌گونیانگ، روایتی است از شجاعت، رفاقت و ایمان به رؤیا. آن‌ها در برابر سرمای مرگبار، یخ‌های شکننده، و خطر سقوط ایستادند و بدون هیچ تضمینی برای بازگشت، تا آخر رفتند.

در دنیایی که کوهنوردی اغلب با تبلیغات، اسپانسرها و رسانه‌ها همراه است، این دو صعودکننده چینی یادمان انداختند که جوهره واقعی ماجراجویی، در سکوت و سادگی نهفته است.

شاید همین سکوت، بلندترین فریاد آن‌ها باشد — فریاد کسانی که با تبر یخ، مسیر خود را در تاریخ آلپینیسم آسیا حک کردند.

نقل از : موج کوه

تور شیراز گردی سوم مهر

برنامه کوهپیمای و آبنوردی و آب بازی تنگه دم اسب

باشگاه های کوهنوردی شیراز جوان و فاتحان کوهستان برگزار می کنند:
برنامه کوهپیمای و آبنوردی و آب بازی تنگه دم اسب
زمان:جمعه ۱۴ شهریور۱۴۰۴
مدت:۱روزه
موقیعت : تنگه در فاصله ۱.۵ساعتی شیراز می باشد.
اطلاعات تکمیلی و پرسش ، پاسخ پس از نام نویسی در گروه اختصاصی واتساپ ارائه می گردد 
 لوازم مورد نیاز :کلاه ، کوله ،آب ۱.۵ لیتر،صبحانه ،نهار، کفش مناسب کوهپیمایی .جلیقه
خدمات ما:
ون گردشگری
بیمه مسولیت
همراهی لیدر حرفه ای
اجرای یک روز شادهمراه با آب بازی بیاد ماندنی
جهت هماهنگی و نام نویسی:به آقای اسماعیلی و با شماره واتساپ ۰۹۲۲۶۷۳۳۷۸۹ تماس بگیرید یا پیام بفرستید.
مهلت نام نویسی دوشنبه 10 شهریور ساعت 21
قیمت هر نفر 550.000 تومان برای اعضای محترم هر دو باشگاه
جلیقه برای کرایه هماهنگ می گردد هر عدد 50.000 تومان
قیمت هر نفر  650.000  تومان برای دیگر علاقمندان آزاد
نکته: این برنامه همگانی بوده و با درجه سختی 2 از 5 برای مسیر این برنامه هر فردی  با آمادگی بدنی  و سلامتی  با توجه به درجه سختی اعلام شده  می تواند شرکت کند.
 باشگاه شیراز جوان و فاتحان کوهستان

تور شیراز گردی 12 شهریور

اعلام برنامه پیمایش کامل تنگ گمبیل

 اعلام برنامه پیمایش کامل تنگ گمبیل 
تاریخ اجرا: جمعه ۷ شهریور
ساعت و محل قرار : ساعت ۵:۳۰ پارک خلدبرین
مسیر پیمایش : از ابتدای تنگ گمبیل از مسیر رنج تا روستای بهشت‌مکان ، بصورت متناوب در آب و خشکی پیمایش انجام خواهد شد.
مسیر خاکی رنج با وانت طی خواهد شد
زمان پیمایش در حدود ده ساعت
توجه : هزینه برنامه متناسب با تعداد نفرات شرکت کننده اعلام خواهد شد
ظرفیت ۱۵ نفر
وسایل  مورد نیاز :
کفش مناسب آبنوردی .کلاه آفتابی.آب حداقل ۲ لیتر. صبحانه و ناهار سبک. لباس و کفش اضافی . کرم ضد آفتابجفت باتون .
توجه : دارا بودن بیمه ورزشی الزامی میباشد
سرپرست : جناب آقای محمد صفایی ۰۹۱۷۳۰۸۳۴۷۸
راهنما: استاد زره‌پوش
هماهنگی برای  نام نویسی:  صادقی ۰۹۱۷۷۱۰۱۲۵ (واتساپ)
مهلت نامنویسی : چهارشنبه ۵ شهریور ساعت ۲۰